Гулзори ҷӯши ҳасан худодод ме занад
گلزار جوش حسن خداداد می‌زند
Боғ аз шукуфаи мавҷ призод ме занад
باغ از شکوفه موج پریزاد می‌زند
Хӯни лола лола мечакад аз теғи кӯҳсор
خون لاله لاله می‌چکد از تیغ کوهسار
Тоўси сари зи байза фӯлод ме занад
طاوس سر ز بیضه فولاد می‌زند
Чун андалеби ҳаркии қадам дар чаман гузошт
چون عندلیب هرکه قدم در چمن گذاشت
Беихтиёр бар дар фарёд ме занад
بی‌اختیار بر در فریاد می‌زند
Ҳар лолае ки сар занад аз кӯҳи бесутун
هر لاله‌ای که سر زند از کوه بیستون
Соғар ба тоқи абрӯӣ Фарҳод ме занад
ساغر به طاق ابروی فرهاد می‌زند
Ошиқ ба ҳеҷ ваҷҳ тасаллӣ наме шавад
عاشق به هیچ وجه تسلی نمی‌شود
Дар васли андалеб ҳамон дод ме занад
در وصل عندلیب همان داد می‌زند
Соиб ба рӯй худ дар ғам боз ме кунад
صائب به روی خود در غم باز می‌کند
Ҳаркас ки ханда бар ман ношод ме занад
هرکس که خنده بر من ناشاد می‌زند