Ошиқ ки ҳарфи ишқ ба ағёр ме занад

عاشق که حرف عشق به اغیار می زند

Обӣ ба рӯй сӯрат девор ме занад

آبی به روی صورت دیوار می زند

Назорааш ба харҷ тамошо наме равад

نظاره اش به خرج تماشا نمی رود

Чашмӣ ки соғари аздл ҳушёр ме занад

چشمی که ساغر ازدل هشیار می زند

Умедвор бош ки аз файзи офтоб

امیدوار باش که از فیض آفتاب

Дар санги лаъли соғар саршор ме занад

در سنگ لعل ساغر سرشار می زند

Маҷнӯни ҳазари зи санг маломат наме кунад

مجنون حذر ز سنگ ملامت نمی کند

Ин Кебеки масти ханда ба кҳсор ме занад

این کبک مست خنده به کهسار می زند

Бедор ҳар ки мешавад аз хоби бихўдӣ

بیدار هر که می شود از خواب بیخودی

Донистаи по ба давлат бедор ме занад

دانسته پا به دولت بیدار می زند

Онро ки норасо набӯд печи втоби ишқ

آن را که نارسا نبود پیچ وتاب عشق

Чун зулфи даст дар камар ёр ме занад

چون زلف دست در کمر یار می زند

Чун захми об аз дил софаст марҳамаш

چون زخم آب از دل صاف است مرهمش

Захмӣ ки ёр бар ман аФгор ме занад

زخمی که یار بر من افگار می زند

Хӯн дар либоси дрдли мурғ чаман кунад

خون در لباس دردل مرغ چمن کند

Ҳар каси гулӣ ба гӯша дастор ме занад

هر کس گلی به گوشه دستار می زند

Соиби зи поси шишаи номӯс фориғ аст

صائب ز پاس شیشه ناموس فارغ است

Ҳар каси пиёла бар сар бозор ме занад

هر کس پیاله بر سر بازار می زند