Фоли висол ӯ дил ранҷур ме занад

فال وصال او دل رنجور می‌زند

Ин шамъ гашта байн ки дар сур ме занад

این شمع گشته بین که در سور می ‌زند

Бо шҳпрӣ ки партави маҳтоб барқ ӯст

با شهپری که پرتو مهتاب برق اوست

Шавқами сало ба анҷуман тавр ме занад

شوقم صلا به انجمن طور می‌زند

Дар синаи ъмрҳост ки зиндонӣ ман аст

در سینه عمرهاست که زندانی من است

Розӣ ки бӯса бар лаб Мансур ме занад

رازی که بوسه بر لب منصور می‌زند

Он кас ки хирмани зи сурайё гузашта аст

آن کس که خرمن ز ثریا گذشته است

Аз ҳирси даст дар камар мӯр ме занад

از حرص دست در کمر مور می‌زند

Мардӣ ва аз сиришти ту ин хуй бад нарафт

مردی و از سرشت تو این خوی بد نرفت

Хоки ту мушт бар даҳан гӯр ме занад

خاک تو مشت بر دهن گور می‌زند

Ҷӯшӣ ба завқи худ чу май ноб май занам

جوشی به ذوق خود چو می ناب می‌زنم

Нашунидаам ки ақл чаҳ тнбўр ме занад

نشنیده‌ام که عقل چه طنبور می‌زند

Бар авҷи фикри хома соиб мапурс чист

بر اوج فکر خامه صائب مپرس چیست

Кебекӣаст ханда бар камар тавр ме занад

کبکی است خنده بر کمر طور می‌زند