Хати ту роҳи дайни вдл вҳўш ме занад

خط تو راه دین ودل وهوش می زند

Таҳи ҷуръа Эйаст ин ки ба срҷўш ме занад

ته جرعه ای است این که به سرجوش می زند

Аз хати сабзи мастии ҳасани ту кам нашуд

از خط سبز مستی حسن تو کم نشد

Ин май ба шиша рафт ваҳмон ҷӯш ме занад

این می به شیشه رفت وهمان جوش می زند

Бар оташи изори ту домон дигараст

بر آتش عذار تو دامان دیگرست

Ҳар сайле ки хат ба биногваш ме занад

هر سیلیی که خط به بناگوش می زند

Аз хати Фзўдмстии он чашми пари хумор

از خط فزودمستی آن چشم پر خمار

Дар навбаҳори чашмаи фузун ҷӯш ме занад

در نوبهار چشمه فزون جوش می زند

Рӯй замини злғзши мисатони шўдкбўд

روی زمین زلغزش مستان شودکبود

Зинсон ки ҷилваи тӯра ҳуш ме занад

زینسان که جلوه توره هوش می زند

Аз шарм агарчӣ нест забони талаби маро

از شرم اگرچه نیست زبان طلب مرا

Хамёзаи ҳалқа бар лаб хомӯш ме занад

خمیازه حلقه بر لب خاموش می زند

Бо сарви саркашӣ ки з худрост бугзарад

با سرو سرکشی که ز خودراست بگذرد

Умеди фоли хилват оғӯш ме занад

امید فال خلوت آغوش می زند

Сангӣ ки мезанад ба ман он Тифли шӯхи чашм

سنگی که می زند به من آن طفل شوخ چشم

Даст навозишӣаст ки бар дӯш ме занад

دست نوازشی است که بر دوش می زند

Бошад пиёдае ки зндхндаҳи брсўор

باشد پیاده ای که زندخنده برسوار

Зоҳид ки ханда бар ман мадҳуш ме занад

زاهد که خنده بر من مدهوش می زند

Соиби далели пухтагии ақл хомшӣ аст

صائب دلیل پختگی عقل خامشی است

То норасаст бода ба хам ҷӯш ме занад

تا نارس است باده به خم جوش می زند