Ёқӯт бо лаби тўдм аз ранг ме занад

یاقوت با لب تودم از رنگ می زند

Ин хӯни гирифтаи байн ки чаҳ бар санг ме занад

این خون گرفته بین که چه بر سنگ می زند

Мурғӣ ки огаҳаст зтъҷили нави баҳор

مرغی که آگه است زتعجیل نو بهار

Дар тангнои байза бар оҳанг ме занад

در تنگنای بیضه بر آهنگ می زند

Ҳар чанд мозъҷз дрслҳ ме занем

هر چند مازعجز درصلح می زنیم

Он аз худо натарс дрҷнг ме занад

آن از خدا نترس درجنگ می زند

Аз рӯй тозааш гул бехор ме кунам

از روی تازه اش گل بی خار می کنم

Хорӣ агар ба домани ман чанг ме занад

خاری اگر به دامن من چنگ می زند

Рӯй шукуфта аз сухани сахт эмин аст

روی شکفته از سخن سخت ایمن است

Кӣ бар дар кушода касе санг ме занад

کی بر در گشاده کسی سنگ می زند

Чун шуъла мешавад пурваболи нигоҳи ман

چون شعله می شود پروبال نگاه من

Хорам ба чашм агар хат шбрнг ме занад

خارم به چشم اگر خط شبرنگ می زند

Хат сулҳ дод шуълаи вхошокро ба ҳам

خط صلح داد شعله وخاشاک را به هم

Он сангдил ҳануз дар ҷанг ме занад

آن سنگدل هنوز در جنگ می زند

Савдои зи бас чу шиша мрохшк карда аст

سودا ز بس چو شیشه مراخشک کرده است

Бар паҳлуем тапидани дил санг ме занад

بر پهلویم تپیدن دل سنگ می زند

Хоҳад кашид ашки надомати азуи гулоб

خواهد کشید اشک ندامت ازو گلاب

Он гул ки ханда бар ман дилтанг ме занад

آن گل که خنده بر من دلتنگ می زند

Дар олимӣ ки хӯрдан хӯнаст биғмӣ

در عالمی که خوردن خون است بیغمی

Соиб чу биғмон мегулранг ме занад

صائب چو بیغمان می گلرنگ می زند