Ошиқи куҷо ба каъбау дайр илтиҷо кунад

عاشق کجا به کعبه و دیر التجا کند

Ҳошо ки Хизри пайравии нақш по кунад

حاشا که خضر پیروی نقش پا کند

Кӣ ноз хушк мекашад аз муваҷҷаҳи сароб

کی ناز خشک می کشد از موجه سراب

Лаби ташнае ки ноз ба об бақо кунад

لب تشنه ای که ناز به آب بقا کند

Занҷири бндхонаҳи тақдир муҳкам аст

زنجیر بندخانه تقدیر محکم است

Чун мӯр аз миёни камари ҳирс во кунад

چون مور از میان کمر حرص وا کند

Беҷазба мушкиласт бурун омадани зи хеш

بی جذبه مشکل است برون آمدن ز خویش

Ин коҳро зи дона ҷдокҳрбо кунад

این کاه را ز دانه جداکهربا کند

Тухмӣ ки сӯхти ноз баҳорон наме кашад

تخمی که سوخت ناز بهاران نمی کشد

Бухли фалак чаҳ бо дил бемуддао кунад

بخل فلک چه با دل بی مدعا کند

Нофи ғизоли коса дарюза ме шавад

ناف غزال کاسه دریوزه می شود

Чун зулфи мшкбори турои шона во кунад

چون زلف مشکبار ترا شانه وا کند

Ин хати сабз каз лаби лаъли ту срздаҳ аст

این خط سبز کز لب لعل تو سرزده است

Олами сияҳ ба дидаи об бақо кунад

عالم سیه به دیده آب بقا کند

Тӯтии зи васли оинаи ширин калом шуд

طوطی ز وصل آینه شیرین کلام شد

Гар бархӯрд ба оинаи рӯе чҳо кунад

گر برخورد به آینه رویی چها کند

Бастааст сафи зи сарви вснўбри ҳарими боғ

بسته است صف ز سرو وصنوبر حریم باغ

То иқтидо ба қомати он дилрабо кунад

تا اقتدا به قامت آن دلربا کند

Пӯшида чашм мегузарад аз азизи Миср

پوشیده چشم می گذرد از عزیز مصر

Ойӣнае ки чашм ба рӯй ту во кунад

آیینه ای که چشم به روی تو وا کند

Бо оҳи ошиқон чаҳ буд хурдаи нуҷум

با آه عاشقان چه بود خرده نجوم

Мушкил ба харҷи боди зари гул вафо кунад

مشکل به خرج باد زر گل وفا کند

Холӣ нагардад аз гул бе хори доманаш

خالی نگردد از گل بی خار دامنش

Хорӣ агар ватан ба мақом ризо кунад

خاری اگر وطن به مقام رضا کند

Афтодааст то раҳи соиб ба хонақоҳ

افتاده است تا ره صائب به خانقاه

Вақтаст хоки майкадаро тўтё кунад

وقت است خاک میکده را توتیا کند