Вақтаст навбаҳор дар айш во кунад

وقت است نوبهار در عیش وا کند

Боғ аз шукуфаи хандаи дандон намо кунад

باغ از شکوفه خنده دندان نما کند

Ҷомӣ ба гардиши ор ки ин куҳнаи Асия

جامی به گردش آر که این کهنه آسیا

Вақтаст устихони маро тўтё кунанд

وقت است استخوان مرا توتیا کنند

Имрӯз чун ҳубоби дарин баҳри обгун

امروز چون حباب درین بحر آبگون

Давлат дар он сараст ки касб ҳаво кунад

دولت در آن سرست که کسب هوا کند

Гар бугзарад ба ғунчаи пайкони насими субҳ

گر بگذرد به غنچه پیکان نسیم صبح

Бе ихтиёри лаб ба шукри ханда во кунад

بی اختیار لب به شکر خنده وا کند

Хунаш буд ба фатвои пери Муғони ҳалол

خونش بود به فتوی پیر مغان حلال

Дар нави баҳори ҳаркии сабӯҳии қзокнд

در نو بهار هرکه صبوحی قضاکند

Абрӣ ки нарм кард дили санги хора ро

ابری که نرم کرد دل سنگ خاره را

Кӣ тавбаи маро ба дурустӣ раҳо кунад

کی توبه مرا به درستی رها کند

Соиб ба ғайр рӯй ърқнок ёр нест

صائب به غیر روی عرقناک یار نیست

Абртарӣ ки оинаи дил ҷило кунад

ابر تری که آینه دل جلا کند