Онҷо ки шавқи дасти ҳимоят бадар кунад

آنجا که شوق دست حمایت بدر کند

Шабнам дар офтоби қиёмат сафар кунад

شبنم در آفتاب قیامت سفر کند

Қорун шавад зи лухти дили впораҳи ҷигар

قارون شود ز لخت دل وپاره جگر

Бар ҳар замин ки қофилаи мо гузар кунад

بر هر زمین که قافله ما گذر کند

Анҷоми тухми сӯхтаи помол гаштан аст

انجام تخم سوخته پامال گشتن است

Он дона нест дил ки сар аз хок барканд

آن دانه نیست دل که سر از خاک برکند

Печидатар зҷўҳр теғаст роҳи ишқ

پیچیده تر زجوهر تیغ است راه عشق

Хунаш ба гарданаст ки ин роҳ сараканд

خونش به گردن است که این راه سرکند

Тӯтӣ агар ба чошнии ҳарф худ расад

طوطی اگر به چاشنی حرف خود رسد

Гардад даҳонаш талх чу ёд шукр кунад

گردد دهانش تلخ چو یاد شکر کند

Гаштем чун сабо ба саропои лолаи зор

گشتیم چون صبا به سراپای لاله زار

Доғ наёфтем ки дилро хабар кунад

داغ نیافتیم که دل را خبر کند

Чун омилӣ ки дили з дар хона ҷамъ кард

چون عاملی که دل ز در خانه جمع کرد

Ҳоҷии ситам ба халқи худо бештар кунад

حاجی ستم به خلق خدا بیشتر کند

Дар манзили нахусти дил хеш ме хӯрд

در منزل نخست دل خویش می خورد

Чун роҳрав ба тӯшаи мардум сафар кунад

چون راهرو به توشه مردم سفر کند

Дар хилват диласт тамошоӣ ҳар ду кун

در خلوت دل است تماشای هر دو کون

Соиб чигуна сари зи гиребон бадар кунад

صائب چگونه سر ز گریبان بدر کند