Ҳушёрро хироми ту сар маст ме кунад

هشیار را خرام تو سر مست می کند

Ин сайл агар ба кӯҳ расад паст ме кунад

این سیل اگر به کوه رسد پست می کند

То во кунад насими саҳаргоҳи ғунча Эй

تا وا کند نسیم سحرگاه غنچه ای

Сад уқдаи бози ток зибардаст ме кунад

صد عقده باز تاک زبردست می کند

Қади туро ба сарв чаҳ нисбат ки об ро

قد ترا به سرو چه نسبت که آب را

Ҳайронии хироми ту по баст ме кунад

حیرانی خرام تو پا بست می کند

Аз хат фузуд мастии он чашми пурхумор

از خط فزود مستی آن چشم پرخمار

Бодомро бунафшаи сияҳ маст ме кунад

بادام را بنفشه سیه مست می کند

Соиби ман аз назора соқӣ шудам хароб

صائب من از نظاره ساقی شدم خراب

Варна марои шароби куҷо маст ме кунад

ورنه مرا شراب کجا مست می کند