Махмурро нигоҳи ту саршор ме кунад

مخمور را نگاه تو سرشار می‌کند

Бидамастро итоби ту ҳушёр ме кунад

بدمست را عتاب تو هشیار می‌کند

Ойӣнаро ки масти шукри хоб ҳайрат аст

آیینه را که مست شکر خواب حیرت است

Мижгони шӯхи чашми ту бедор ме кунад

مژگان شوخ چشم تو بیدار می‌کند

Холи ту ҳар замон ба дилӣ мекунад қарор

خال تو هر زمان به دلی می‌کند قرار

Ин нуқтаи байн ки давр чу паргор ме кунад

این نقطه بین که دور چو پرگار می‌کند

Ҳар ъзлтии муқаддамаи касратӣ буд

هر عزلتی مقدمه کثرتی بود

Юсуфи зи чоҳ рӯй ба бозор ме кунад

یوسف ز چاه روی به بازار می‌کند

Дил мехӯрд зи ҳарфи сабки хӯни хеш ро

دل می‌خورد ز حرف سبک خون خویش را

Ин шохро шукуфа гронбор ме кунад

این شاخ را شکوفه گرانبار می‌کند

Аз бас ки дид оина ман надӣданӣ

از بس که دید آینه من ندیدنی

Ҷавҳари бадал ба сабза зангор ме кунад

جوهر بدل به سبزه زنگار می‌کند

Хуршеди ҳркҷо ки дучор ту ме шавад

خورشید هرکجا که دچار تو می‌شود

Аз инфеъол рӯй ба девор ме кунад

از انفعال روی به دیوار می‌کند

Шастанд гирди пунбаи ҳаллоҷро ба хӯн

شستند گرد پنبه حلاج را به خون

Зоҳиди ҳамон иморат дастор ме кунад

زاهد همان عمارت دستار می‌کند

Ҳайрати марои з ҳар ду ҷаҳон бениёз кард

حیرت مرا ز هر دو جهان بی‌نیاز کرد

Ин хоби кори давлат бедор ме кунад

این خواب کار دولت بیدار می‌کند

Булбули зи нолаи фохта аз гуфтугӯӣ монад

بلبل ز ناله فاخته از گفتگوی ماند

Соиби ҳамон ҳадиси ту такрор ме кунад

صائب همان حدیث تو تکرار می‌کند