Бар бод медиҳад сар бемағз чун ҳубоб
بر باد می دهد سر بی مغز چون حباب
Ҳар кас барои касби ҳаво сайр ме кунад
هر کس برای کسب هوا سیر می کند
Чун барги коҳи ҳарки сбкрўҳ ме шавад
چون برگ کاه هرکه سبکروح می شود
Соиб ба боли коҳрбо сайр ме кунад
صائب به بال کاهربا سیر می کند
Аз оҳ ҳар тарафи дили мо сайр ме кунад
از آه هر طرف دل ما سیر می کند
Чун тахти ҷам ба рӯй ҳаво сайр ме кунад
چون تخت جم به روی هوا سیر می کند
Мавҷи сароби пой ба домани шикаста Эй аст
موج سراب پای به دامن شکسته ای است
Дар водӣӣ ки ваҳшати мо сайр ме кунад
در وادیی که وحشت ما سیر می کند
Абрӯии шӯх ӯ нафасӣ беишора нест
ابروی شوخ او نفسی بی اشاره نیست
Ин қиблаи ҳамчуи қиблаи намо сайр ме кунад
این قبله همچو قبله نما سیر می کند
Ин давлатӣ ки дил ба давомаши ниҳода Эй
این دولتی که دل به دوامش نهاده ای
Чун соя дар рикоби ҳумо сайр ме кунад
چون سایه در رکاب هما سیر می کند
Аз коҳилӣаст гарчи дили азпошкстгон
از کاهلی است گرچه دل ازپاشکستگان
Вақти нмоздри ҳамаи ҷо сайр ме кунад
وقت نمازدر همه جا سیر می کند
Чашм ба ҷои дигрўи дил ҷой дигараст
چشم به جای دیگرو دل جای دیگرست
Гардуни ҷудои ситораи ҷудо сайр ме кунад
گردون جدا ستاره جدا سیر می کند
Онро ки ҳаст оташӣ аз шавқи зери по
آن را که هست آتشی از شوق زیر پا
Доим чу чарх бе сарви по сайр ме кунад
دایم چو چرخ بی سرو پا سیر می کند
Наълаш дар оташаст ҳамон пеши офтоб
نعلش در آتش است همان پیش آفتاب
Партав агар чаҳ дар ҳамаи ҷо сайр ме кунад
پرتو اگر چه در همه جا سیر می کند
Аз хок бар гирифтаи оташ буд духон
از خاک بر گرفته آتش بود دخان
Гардун ба боли ҳиммати мо сайр ме кунад
گردون به بال همت ما سیر می کند
Ҳар кас ба бе нишони зи нишони роҳ барда аст
هر کس به بی نشان ز نشان راه برده است
Донад дили рамидаи куҷо сайр ме кунад
داند دل رمیده کجا سیر می کند
Чун шона ҳар ки пои зи сар хеш карда аст
چون شانه هر که پا ز سر خویش کرده است
Дар кӯчаи боғи зулфи ду то сайр ме кунад
در کوچه باغ زلف دو تا سیر می کند
Шаб дар миён равад ба замини сиёҳи ҳинд
شب در میان رود به زمین سیاه هند
Рангини сухан ба пои ҳино сайр ме кунад
رنگین سخن به پای حنا سیر می کند
Дар ҳайратам ки кулуфт рӯй замини чисон
در حیرتم که کلفت روی زمین چسان
Дар тангнои синаи мо сайр ме кунад
در تنگنای سینه ما سیر می کند
Чандини ҳазор қомат чун тир шуд камон
چندین هزار قامت چون تیر شد کمان
Гардуни ҳамон ба пушти дўто сайр ме кунад
گردون همان به پشت دوتا سیر می کند
Оташи анонеи фалак аз нола ман аст
آتش عنانی فلک از ناله من است
Маҳмил ба завқи бонг даро сайр ме кунад
محمل به ذوق بانگ درا سیر می کند