Ҳрдм на бе сабаби дили мо рақс ме кунад

هردم نه بی‌سبب دل ما رقص می‌کند

Каз шавқи каъбаи қиблаи намо рақс ме кунад

کز شوق کعبه قبله‌نما رقص می‌کند

Беофтоб зарра нахезад зи ҷои хеш

بی آفتاب ذره نخیزد ز جای خویش

Аз худ на ҷисми хокӣ морқс ме кунад

از خود نه جسم خاکی ما رقص می‌کند

Ваҷди всмоъи сӯфии софии з хеш нест

وجد و سماع صوفی صافی ز خویش نیست

Ин устихон ба боли ҳумо рақс ме кунад

این استخوان به بال هما رقص می‌کند

Мушти гулӣ чаҳ нақш тавонад бар об зад

مشت گلی چه نقش تواند بر آب زد

Аз зӯр май пиёла морқс ме кунад

از زور می پیاله ما رقص می‌کند

Он ракаи мутриб аз дили пари ҷӯши худ буд

آن را که مطرب از دل پر جوش خود بود

Доим чу баҳр бесрўпо рақс ме кунад

دایم چو بحر بی سر و پا رقص می‌کند

Гардӣ ки аз гаронӣ таъмир шуд халос

گردی که از گرانی تعمیر شد خلاص

Дар пеши пеши сайли фано рақс ме кунад

در پیش پیش سیل فنا رقص می‌کند

Хунини дилони куҷои всмоъи тараби куҷо

خونین‌دلان کجا و سماع طرب کجا

Ин шохи гули зи боди сабо рақс ме кунад

این شاخ گل ز باد صبا رقص می‌کند

Пери вҷўони з ҳам накунад фарқи шӯри ишқ

پیر و جوان ز هم نکند فرق شور عشق

ӣнҷои фалак ба қади дўто рақс ме кунад

اینجا فلک به قد دوتا رقص می‌کند

Бе шӯри ишқ дар тан мо нест дарра Эй

بی شور عشق در تن ما نیست ذره‌ای

Ҳар қатраи зини муҳӣти ҷудо рақс ме кунад

هر قطره زین محیط جدا رقص می‌کند

Печидааст дарди талаби ҳаркиро баҳам

پیچیده است درد طلب هرکه را بهم

Донад ки гирдбод чаро рақс ме кунад

داند که گردباد چرا رقص می‌کند

Дорем олимии зи хаёлаш ки на сипеҳр

داریم عالمی ز خیالش که نُه سپهر

Дар тангнои синаи мо рақс ме кунад

در تنگنای سینه ما رقص می‌کند

Мо мондаем дар таҳи девор варна коҳ

ما مانده‌ایم در ته دیوار ورنه کاه

Аз иштиёқи коҳрбо рақс ме кунад

از اشتیاق کاهربا رقص می‌کند

Соиби зи зоҳидии матлаби ваҷди суфиён

صائب ز زاهدان مطلب وجد صوفیان

Шохӣ ки хушки гашти куҷо рақс ме кунад

شاخی که خشک گشت کجا رقص می‌کند