Бо хотири гирифтаи кудурат чаҳ ме кунад

با خاطر گرفته کدورت چه می کند

Бо кӯҳи дарди санги маломат чаҳ ме кунад

با کوه درد سنگ ملامت چه می کند

Дар хшксоли оби гуҳар кам наме шавад

در خشکسال آب گهر کم نمی شود

Бухли фалак ба аҳли қаноат чаҳ ме кунад

بخل فلک به اهل قناعت چه می کند

Борон бе маҳали надиҳади нафъи кишт ро

باران بی محل ندهد نفع کشت را

Дар вақти перии ашки надомат чаҳ ме кунад

در وقت پیری اشک ندامت چه می کند

Холи туро ба ёрии хат эҳтиёҷ нест

خال ترا به یاری خط احتیاج نیست

Ин дузди хираи пардаи зулмат чаҳ ме кунад

این دزد خیره پرده ظلمت چه می کند

Сайлоб соф шуд зи ҳам оғӯшии муҳӣт

سیلاب صاف شد ز هم آغوشی محیط

Бо синаи кушодаи кудурат чаҳ ме кунад

با سینه گشاده کدورت چه می کند

Ваҳшат чу рӯ диҳад ҳамаи ҷои кунҷ азлат аст

وحشت چو رو دهد همه جا کنج عزلت است

Аз худ рамидаи гӯшаи азлат чаҳ ме кунад

از خود رمیده گوشه عزلت چه می کند

Таъмири хонаи шоҳиди вайронӣ дил аст

تعمیر خانه شاهد ویرانی دل است

Онро ки дил баҷост иморат чаҳ ме кунад

آن را که دل بجاست عمارت چه می کند

Аз пушти зарнигори худ ойӣна фориғ аст

از پشت زرنگار خود آیینه فارغ است

Маҳви ту сайри гулшани ҷинат чаҳ ме кунад

محو تو سیر گلشن جنت چه می کند

Соиби маро ба дарди дили хеши вогузор

صائب مرا به درد دل خویش واگذار

Бемор бе димоғи иёдат чаҳ ме кунад

بیمار بی دماغ عیادت چه می کند