Ҳайрони ишқ ӯ зари вгўҳр чаҳ ме кунад

حیران عشق او زر وگوهر چه می کند

Онро ки орзӯ набӯд зар чаҳ ме кунад

آن را که آرزو نبود زر چه می کند

Як дили бҷони расонади ман дардманд ро

یک دل بجان رساند من دردمند را

Бо сад дили шикастаи санавбар чаҳ ме кунад

با صد دل شکسته صنوبر چه می کند

Ошиқи зи сарди Меҳрии айём фориғ аст

عاشق ز سرد مهری ایام فارغ است

Фасли хазон ба чеҳра чун зар чаҳ ме кунад

فصل خزان به چهره چون زر چه می کند

Ҷисм назор ҷома фатҳаст мард ро

جسم نزار جامه فتح است مرد را

Шамшери мӯи шикоф ба ҷавҳар чаҳ ме кунад

شمشیر مو شکاف به جوهر چه می کند

Равшандилони муқайяд зинат наме шаванд

روشندلان مقید زینت نمی شوند

Рӯй мунири оинаи зевар чаҳ ме кунад

روی منیر آینه زیور چه می کند

Домони дашти сафҳаи машқи ҷунун бас аст

دامان دشت صفحه مشق جنون بس است

Девонаи калаки вкоғзи вдФтр чаҳ ме кунад

دیوانه کلک وکاغذ ودفتر چه می کند

Соиби абас ба фикри шаҳодат фитода аст

صائب عبث به فکر شهادت فتاده است

Фитроки ишқи ваҳшии лоғар чаҳ ме кунад

فتراک عشق وحشی لاغر چه می کند