Бо Тифли ончии ҷунбиш гаҳвора ме кунад
با طفل آنچه جنبش گهواره می‌کند
Бетоқатӣ ба ин дил овора ме кунад
بی‌طاقتی به این دل آواره می‌کند
эй ишқи ғофилӣ ки ҷудо аз ҳузури ту
ای عشق غافلی که جدا از حضور تو
Осӯдагӣ чаҳ бо ман бечора ме кунад
آسودگی چه با من بیچاره می‌کند
Аз захм хор нест ғамии тоза рӯй ро
از زخم خار نیست غمی تازه روی را
Гули нӯшханд бо дили сад пора ме кунад
گل نوشخند با دل صد پاره می‌کند
Дил сода кун зи нақш ки назораи китоб
دل ساده کن ز نقش که نظاره کتاب
Хоки сияҳ ба коса назора ме кунад
خاک سیه به کاسه نظاره می‌کند
Ороми зери чархи мҷу кин тамаъи туро
آرام زیر چرخ مجو کاین طمع ترا
Аз шҳрбнди офият овора ме кунад
از شهربند عافیت آواره می‌کند
Дандонаи гашт ва дар дили сахти ту раҳ наёфт
دندانه گشت و در دل سخت تو ره نیافت
Оҳӣ ки рахна дар ҷигар хора ме кунад
آهی که رخنه در جگر خاره می‌کند
Сайри шарар ба сӯхта соиб накарда аст
سیر شرر به سوخته صائب نکرده است
Бо мардуми ончии гардиш сайёра ме кунад
با مردم آنچه گردش سیّاره می‌کند