Резиш чу шишаи ҳарки ба овоза ме кунад

ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کند

Дар ҳрпёлаҳи захми маро тоза ме кунад

در هرپیاله زخم مرا تازه می کند

Аз суҳбати он ки хотир ҷамъаст матлабаш

از صحبت آن که خاطر جمع است مطلبش

Сӣ пораро ба тафриқа шероза ме кунад

سی پاره را به تفرقه شیرازه می کند

Рухсор чун биҳишти ту дар ҳар назора Эй

رخسار چون بهشت تو در هر نظاره ای

Имони ман ба хулди барин тоза ме кунад

ایمان من به خلد برین تازه می کند

Имшаби крости азми тамошои моҳтоб

امشب کراست عزم تماشای ماهتاب

Каз ҳолаи маи таҳия хамёза ме кунад

کز هاله مه تهیه خمیازه می کند

Он рӯй чун гуласт зи гулгуна бе ниёз

آن روی چون گل است ز گلگونه بی نیاز

Машшотаи хӯни абас ба дил ғоза ме кунад

مشاطه خون عبث به دل غازه می کند

Мисатони буруни зи олами андоза рафта анд

مستان برون ز عالم اندازه رفته اند

Соқии ҳамон риоят андоза ме кунад

ساقی همان رعایت اندازه می کند

Чун абри ҳосилаши зи карам шӯҳратаст вбс

چون ابر حاصلش ز کرم شهرت است وبس

Соиб касе ки ҷӯад ба овоза ме кунад

صائب کسی که جود به آوازه می کند