Зоҳиди ҳавои олам боло наме кунад

زاهد هوای عالم بالا نمی کند

Ин равад хушк рӯй ба дарё наме кунад

این رود خشک روی به دریا نمی کند

Осӯдааст зоҳиди хушк аз фишори ишқ

آسوده است زاهد خشک از فشار عشق

Шаҳбози қасди сина саҳро наме кунад

شهباز قصد سینه صحرا نمی کند

Дар растхези рӯ ба қафо ҳашар ме шавад

در رستخیز رو به قفا حشر می شود

ӣнҷо касе ки пушт ба дунё наме кунад

اینجا کسی که پشت به دنیا نمی کند

Натавон ба кӯҳи ғами дили моро шикаст дод

نتوان به کوه غم دل ما را شکست داد

Аз фили масти каъба муҳобо наме кунад

از فیل مست کعبه محابا نمی کند

ӣнҷо агар ба дона набандӣ даҳони мӯр

اینجا اگر به دانه نبندی دهان مور

Дар зери хок бо ту мудоро наме кунад

در زیر خاک با تو مدارا نمی کند

Беҳудаи даст бар дили мо май наад табиб

بیهوده دست بر دل ما می نهد طبیب

Лангари алоҷи шӯриш дарё наме кунад

لنگر علاج شورش دریا نمی کند

Дарди сухани ҳамон ба сухан мешавад алоҷ

درد سخن همان به سخن می شود علاج

Ин дардро Масеҳ мудово наме кунад

این درد را مسیح مداوا نمی کند

Марям ба риштае ки битобад зи меҳри хеш

مریم به رشته ای که بتابد ز مهر خویش

Аз осмони шикор масеҳо наме кунад

از آسمان شکار مسیحا نمی کند

Дар сояи ҳимоят ишқаст ҷони мо

در سایه حمایت عشق است جان ما

Моро забуни худ ғам дунё наме кунад

ما را زبون خود غم دنیا نمی کند

Ҷузи нохуни шикастау оҳи ҷгрхрош

جز ناخن شکسته و آه جگرخراش

Аз кори мо гиреҳи дгарӣ во наме кунад

از کار ما گره دگری وا نمی کند

Соиби ғубори синаи мушкили писанди мост

صائب غبار سینه مشکل پسند ماست

Доғӣ ки кори дида бино наме кунад

داغی که کار دیده بینا نمی کند