Ошиқи ҳазари зи дида ахтар наме кунад

عاشق حذر ز دیده اختر نمی کند

Аз оташи эҳтироз самандар наме кунад

از آتش احتراز سمندر نمی کند

Орифи з шоҳидон муҷозаст бе ниёз

عارف ز شاهدان مجازست بی نیاز

Дрёкши илтифот ба соғар наме кунад

دریاکش التفات به ساغر نمی کند

Натавон фирефт ташнаи дидорро ба об

نتوان فریفت تشنه دیدار را به آب

Ошиқи назар ба чашма кавсар наме кунад

عاشق نظر به چشمه کوثر نمی کند

Доғӣ ки ҳаст дар ҷигари қадрдони ишқ

داغی که هست در جگر قدردان عشق

Бо офтоби вмоаҳ баробар наме кунад

با آفتاب وماه برابر نمی کند

Нуқсон камол мешавад аз кимиёии халқ

نقصان کمال می شود از کیمیای خلق

Хомии халал ба қимат ънбрнмӣ кунад

خامی خلل به قیمت عنبرنمی کند

Чун тирагӣ намеравад аз доғи лолаи зор

چون تیرگی نمی رود از داغ لاله زار

Дилро сиёҳ агар меаҳмар наме кунад

دل را سیاه اگر می احمر نمی کند

Онро ки ҳамчуи барқ буд теғи оташин

آن را که همچو برق بود تیغ آتشین

Андеша аз сиёҳӣ лашкар наме кунад

اندیشه از سیاهی لشکر نمی کند

Бо як дили ин фиғон ки ман зор ме кунам

با یک دل این فغان که من زار می کنم

Бо сад дили шикаста санавбар наме кунад

با صد دل شکسته صنوبر نمی کند

Дар кандан баннои гаронсанги золимон

در کندن بنای گرانسنگ ظالمان

Сайлоби кори як мижа тар наме кунад

سیلاب کار یک مژه تر نمی کند

Бар санги обгинаи худ то наме занад

بر سنگ آبگینه خود تا نمی زند

Лабтар зи оби Хизр Сикандар наме кунад

لب تر ز آب خضر سکندر نمی کند

Аз оҳи равшанои дил беш ме шавад

از آه روشنایی دل بیش می شود

Андешаи ин чароғи з сарсар наме кунад

اندیشه این چراغ ز صرصر نمی کند

Сахтаст поки сохтани дили зи орзӯ

سخت است پاک ساختن دل ز آرزو

Сайқали алоҷи реша ҷавҳар наме кунад

صیقل علاج ریشه جوهر نمی کند

Соиб ба рӯй ҳар ки дар дил гушӯда шуд

صائب به روی هر که در دل گشوده شد

Чашми умеди ҳалқа ҳар дар наме кунад

چشم امید حلقه هر در نمی کند