Улфат ба ошиқони саги он кӯ наме кунад
الفت به عاشقان سگ آن کو نمی‌کند
Ваҳшати Ром аз табиат оҳӯ наме кунад
وحشت رَم از طبیعت آهو نمی‌کند
Аз покдоманон накунад ҳасани иҷтиноб
از پاکدامنان نکند حسن اجتناب
Гул бо сабои музоиқа дар бӯ наме кунад
گل با صبا مضایقه در بو نمی‌کند
Аз сина ҳар дилӣ ки ба буи ту шуд ҷудо
از سینه هر دلی که به بوی تو شد جدا
Чун нофаи бозгашт ба оҳӯ наме кунад
چون نافه بازگشت به آهو نمی‌کند
Сангу гуҳар якеаст ба чашми худошинос
سنگ و گهر یکی است به چشم خداشناس
Мизони адли майл ба як сӯ наме кунад
میزان عدل میل به یک سو نمی‌کند
Дар теғ нест ҷавҳари иқболи мардумӣ
در تیغ نیست جوهر اقبال مردمی
Корӣ ки чашм мекунад абрӯ наме кунад
کاری که چشم می‌کند ابرو نمی‌کند
Иқболи рӯзгор ба бахтасту иттифоқ
اقبال روزگار به بخت است و اتفاق
Давлат ба илтимос ба кас рӯ наме кунад
دولت به التماس به کس رو نمی‌کند
Обаш чу нахли бодия аз абр ме расад
آبش چو نخل بادیه از ابر می‌رسد
Ҳаркас ки илтифот ба ҳар ҷӯ наме кунад
هرکس که التفات به هر جو نمی‌کند
Оби равон ба қӯт сарчашма ме равад
آب روان به قوت سرچشمه می‌رود
Солик ба пои хеш такопу наме кунад
سالک به پای خویش تکاپو نمی‌کند
Соиб чу ҳасани қудрати худро кунад аён
صائب چو حسن قدرت خود را کند عیان
Шамшери кори ҷунбиш абрӯ наме кунад
شمشیر کار جنبش ابرو نمی‌کند