Офати зи худписанд ҷудоӣ наме кунад

آفت ز خودپسند جدایی نمی کند

Хилвати алоҷи зуҳд риёе наме кунад

خلوت علاج زهد ریایی نمی کند

Монеъ намешавад зи сафари сайлро ҳубоб

مانع نمی شود ز سفر سیل را حباب

Солики ҳазари зи обила пое наме кунад

سالک حذر ز آبله پایی نمی کند

Ҳар кас ки дид доғи клФ бар ҷабини моҳ

هر کس که دید داغ کلف بر جبین ماه

Аз офтоби нур гадоӣ наме кунад

از آفتاب نور گدایی نمی کند

Озодагони зи шукр ва шикоят муназзаҳанд

آزادگان ز شکر و شکایت منزهند

Ошиқи зи дарди чеҳра ҳиное наме кунад

عاشق ز درد چهره حنایی نمی کند

Бораст ҳамчуи нохуна бар чашм аҳл дид

بارست همچو ناخنه بر چشم اهل دید

Ҳар нохунӣ ки уқда гушойӣ наме кунад

هر ناخنی که عقده گشایی نمی کند

Қорун ба зери хоки ҳамон дар тараддудаст

قارون به زیر خاک همان در ترددست

Ҳирси зар аз бахил ҷудоӣ наме кунад

حرص زر از بخیل جدایی نمی کند

Гӯши суханпазир талаб кун ки андалеб

گوش سخن پذیر طلب کن که عندلیب

Дар бргризи нағма сарое наме кунад

در برگریز نغمه سرایی نمی کند

Бар мурғи пари шикастаи қафаси боғи длгшост

بر مرغ پر شکسته قفس باغ دلگشاست

Ҷон аз бадани зи аҷз ҷудоӣ наме кунад

جان از بدن ز عجز جدایی نمی کند

Сад рахна дар ҳисор тан афтод чун қафас

صد رخنه در حصار تن افتاد چون قفس

Ғофил ҳануз фикр раҳоӣ наме кунад

غافل هنوز فکر رهایی نمی کند

Ҳар чанд нисбати ту ба тӯбоаст норасо

هر چند نسبت تو به طوبی است نارسا

Зини бештари хаёл расое наме кунад

زین بیشتر خیال رسایی نمی کند

Муздури корхона Иблис ме шавад

مزدور کارخانه ابلیس می شود

Беҳосилӣ ки кор худоӣ наме кунад

بی حاصلی که کار خدایی نمی کند

Бо сад далели маркази паргор ҳайрат аст

با صد دلیل مرکز پرگار حیرت است

Онро ки шавқ роҳнамоӣ наме кунад

آن را که شوق راهنمایی نمی کند

Аз офатаст кӯтаҳии болу пари ҳисор

از آفت است کوتهی بال و پر حصار

Шаҳбози қасди мурғ сарое наме кунад

شهباز قصد مرغ سرایی نمی کند

То пунбааш ба лаб нагузоранд чун ҷарас

تا پنبه اش به لب نگذارند چون جرس

Бе мағзи тарки ҳарза дарое наме кунад

بی مغز ترک هرزه درایی نمی کند

Шуд бутаи гудози тамомии ҳилол ро

شد بوته گداز تمامی هلال را

Алмоси кори нон гадоӣ наме кунад

الماس کار نان گدایی نمی کند

Нури каломи сидқ ҷаҳонгир ме шавад

نور کلام صدق جهانگیر می شود

Дар пардаи субҳи чеҳра гушойӣ наме кунад

در پرده صبح چهره گشایی نمی کند

Соиб агар чаҳ дар қафас оҳанӣн фитад

صائب اگر چه در قفس آهنین فتد

Аз худ гусастаи фикр раҳоӣ наме кунад

از خود گسسته فکر رهایی نمی کند