Дар мавҷи хези ғами дил озод нашканад

در موج خیز غم دل آزاد نشکند

Ҷавҳари тилисми байза фӯлод нашканад

جوهر طلسم بیضه فولاد نشکند

Теғи турои мулоҳиза аз ҷон сахт нест

تیغ ترا ملاحظه از جان سخت نیست

Аз кӯҳи қофи бол призод нашканад

از کوه قاف بال پریزاد نشکند

То ме тавон шикасти Перуи боли хеш ро

تا می توان شکست پرو بال خویش را

Мурғи асири мо дил сайёд нашканад

مرغ اسیر ما دل صیاد نشکند

Гӯ таҳта кун дукон ки саромад наме шавад

گو تخته کن دکان که سرآمد نمی شود

Тифлӣ ки таҳта бар сар устод нашканад

طفلی که تخته بر سر استاد نشکند

Ин мекашад маро ки мабодои зи лоғарӣ

این می کشد مرا که مبادا ز لاغری

Хӯнами хумори ханҷар ҷаллод нашканад

خونم خمار خنجر جلاد نشکند

Гавдам мазан зи хушкии савдо ки ноқис аст

گودم مزن ز خشکی سودا که ناقص است

Дар ҳар раҳгӣ ки нашутур Фсод нашканад

در هر رگی که نشتر فصاد نشکند

Ин доманӣ ки зад ба камари кӯҳи бесутун

این دامنی که زد به کمر کوه بیستون

Сахтаст теша бар сар Фарҳод нашканад

سخت است تیشه بر سر فرهاد نشکند

Бар саркашии мноз ки сарвии дарин чаман

بر سرکشی مناز که سروی درین چمن

Қомат накард рост ки озод нашканад

قامت نکرد راست که آزاد نشکند

Дастӣ нашуд дароз бар ин гирд хон ки не

دستی نشد دراز بر این گرد خوان که نی

Дар нохунаши қаламрав эҷод нашканад

در ناخنش قلمرو ایجاد نشکند

Ком аз ҷаҳони мҷу ки дарин сайд гоҳ нест

کام از جهان مجو که درین صید گاه نیست

Мурғӣ ки байза бар сар сайёд нашканад

مرغی که بیضه بر سر صیاد نشکند

Эмини ним зи танагии дил бар хаёл ӯ

ایمن نیم ز تنگی دل بر خیال او

Аз шиша гарчи бол призод нашканад

از شیشه گرچه بال پریزاد نشکند

Соиб ҷаҳон фурӯз нагардад чу офтоб

صائب جهان فروز نگردد چو آفتاب

Рангӣ ки аз тапонча устод нашканад

رنگی که از تپانچه استاد نشکند