Меҳри лаби маро меМансур нашканад

مهر لب مرا می منصور نشکند

Занҷири мавҷи бодаи пар зӯр нашканад

زنجیر موج باده پر زور نشکند

Аз дарди ишқ чун дил ранҷур нашканад

از درد عشق چون دل رنجور نشکند

Чун зери кӯҳи қофи пар мӯр нашканад

چون زیر کوه قاف پر مور نشکند

Аз косаи сари нигуни дгарон файз ме баранд

از کاسه سر نگون دگران فیض می برند

Ҳаргизи хумори наргис махмур нашканад

هرگز خمار نرگس مخمور نشکند

По чун шароб бар сари мисатон наме наад

پا چون شراب بر سر مستان نمی نهد

Дар зери пои сиррӣ ки чу ангур нашканад

در زیر پا سری که چو انگور نشکند

Оҷиз навоз бош ки дар дидаи ҳошкр

عاجز نواز باش که در دیده هاشکر

Ширин азон буд ки дил мӯр нашканад

شیرین ازان بود که دل مور نشکند

Марҳам чаҳ мекунад ба дили доғдори мо

مرهم چه می کند به دل داغدار ما

Ин таби зи срдмҳрӣ кофур нашканад

این تب ز سردمهری کافور نشکند

Оташи зи чӯби хушк сарафроз ме шавад

آتش ز چوب خشک سرافراز می شود

Аз дори пушти роят Мансур нашканад

از دار پشت رایت منصور نشکند

Бемарказаст доираи айши нотамом

بی مرکزست دایره عیش ناتمام

Шани асали ҳақорат занбӯр нашканад

شان عسل حقارت زنبور نشکند

Чун тар шавад зи оби гиреҳи схттршўд

چون تر شود ز آب گره سختترشود

Меҳри ҳиҷобро май пар зӯр нашканад

مهر حجاب را می پر زور نشکند

Лофи бузургӣ аз ту писандидааст агар

لاف بزرگی از تو پسندیده است اگر

Бар икдгри турои даҳан гӯр нашканад

بر یکدگر ترا دهن گور نشکند

Чархи нишоти коса соил наме занад

چرخ نشاط کاسه سایل نمی زند

То санги фитнаи коса фағфур нашканад

تا سنگ فتنه کاسه فغفور نشکند

Озодаи он раванда ки бо кӯҳҳои дард

آزاده آن رونده که با کوههای درد

Дар зери пой ӯ камар мӯр нашканад

در زیر پای او کمر مور نشکند

Мо май зи косаи сари Мансур хӯрда ем

ما می ز کاسه سر منصور خورده ایم

Соиби хумори мо меангур нашканад

صائب خمار ما می انگور نشکند