Аз пухтагӣаст гар нашуд овози мо баланд
از پختگی است گر نشد آواز ما بلند
Кӣ аз сапанд сӯхта гардад садои баланд
کی از سپند سوخته گردد صدا بلند
Аз ҳар дўкўни ҳиммати волои мо гузашт
از هر دوکون همت والای ما گذشت
То гирди ин хаданг шавад аз куҷои баланд
تا گرد این خدنگ شود از کجا بلند
Миъроҷи эътибор ба қадар фитодагӣ аст
معراج اعتبار به قدر فتادگی است
Аз сояаст рутбаи боли ҳумои баланд
از سایه است رتبه بال هما بلند
Тахташ буд чу киштии Нӯҳи эмин аз хатар
تختش بود چو کشتی نوح ایمن از خطر
Шуд пояи шаҳӣ ки зи дасти дуои баланд
شد پایه شهی که ز دست دعا بلند
Ҳамвора мешавад ба назари боз карданӣ
همواره می شود به نظر باز کردنی
Қасрӣ ки чун ҳубоб шавад аз ҳавои баланд
قصری که چون حباب شود از هوا بلند
Раҳмӣ ба хоксории мо ҳеҷ кас накард
رحمی به خاکساری ما هیچ کس نکرد
То ҳамчу гирдбод нашуд гирди мо баланд
تا همچو گردباد نشد گرد ما بلند
Рънотрсти як сари вгрдни зи офтоб
رعناترست یک سر وگردن ز آفتاب
Ҳар сар ки шуд зи саҷдаи он хоки поблнд
هر سر که شد ز سجده آن خاکپا بلند
Сангин намешавад ӣнҳамаи хоби ситамгарон
سنگین نمی شود اینهمه خواب ستمگران
намешудгар аз шикастан дилҳо сдоблнд
می شد گر از شکستن دلها صدابلند
Дарвеши ҳам шикоят аз айём ме кунад
درویش هم شکایت از ایام می کند
Аз хоки нарм агар шавад овози поблнд
از خاک نرم اگر شود آواز پابلند
Умедҳо ба оқибати умри доштам
امیدها به عاقبت عمر داشتم
Ғофил ки даст ҳирс шавад аз Асои баланд
غافل که دست حرص شود از عصا بلند
Аз дӯд шуд ба дидаи оташи ҷаҳони сиёҳ
از دود شد به دیده آتش جهان سیاه
Инаши сазо ки кард сари носазои баланд
اینش سزا که کرد سر ناسزا بلند
Дилҳои гарми силсила ҷунбон гуфтугӯаст
دلهای گرم سلسله جنبان گفتگوست
Беоташ аз сапанд нагардад садои баланд
بی آتش از سپند نگردد صدا بلند
Аз ҷавҳарии нигин ба нигин дон шавад савор
از جوهری نگین به نگین دان شود سوار
Аз ошно шавад сухани ошнои баланд
از آشنا شود سخن آشنا بلند
Фарёд мекунад суханони блндмо
فریاد می کند سخنان بلندما
Овозаи мо агар нашавад аз ҳаёи баланд
آوازه ما اگر نشود از حیا بلند
Аз бас рамидааст зи ҳмсҳбтони дилам
از بس رمیده است ز همصحبتان دلم
Беруни рӯми зи худ чу шуд овози поблнд
بیرون روم ز خود چو شد آواز پابلند
Эҳсон бе суоли забони банд хоҳиш аст
احسان بی سوال زبان بند خواهش است
Аз даст кӯтаҳаст забони гадои баланд
از دست کوته است زبان گدا بلند
Булбул ба зер бол хамӯшӣ кашид сар
بلبل به زیر بال خموشی کشید سر
Соиб ба гулшанӣ ки шуд овози мо баланд
صائب به گلشنی که شد آواز ما بلند