Ба чашм кам мубин эй каҷи назари дилҳои пари хӯн ро

به چشم کم مبین ای کج نظر دلهای پر خون را

Ки нози хайма Лайлӣаст дар сар , доғи маҷнӯн ро

که ناز خیمه لیلی است در سر، داغ مجنون را

Ба мижгонтар ман қатраи хӯнро тамошо кун

به مژگان تر من قطره خون را تماشا کن

Надидигар ба дӯши кӯҳкани тимсоли гулгун ро

ندیدی گر به دوش کوهکن تمثال گلگون را

Нзрбндсти ошиқи рӯ ба ҳар ҷониб ки май орад

نظربندست عاشق رو به هر جانب که می آرد

Ғизолонро бибин чун дар миён доранд маҷнӯн ро

غزالان را ببین چون در میان دارند مجنون را

Тугар ҳамвор бошӣ , осмон ҳамвор ме гардад

تو گر هموار باشی، آسمان هموار می گردد

Ки аз сайлоб дар хотир ғуборӣ нест ҳомӯн ро

که از سیلاب در خاطر غباری نیست هامون را

Хироми бихўдии дасти тамаъ дар остин дорад

خرام بیخودی دست طمع در آستین دارد

Мада дар маҷлис май ҷилваи он болои мавзун ро

مده در مجلس می جلوه آن بالای موزون را

Ба ғайр аз духтар руз кист дар майхонаи ҳиммат

به غیر از دختر رز کیست در میخانه همت

Ки бахшад гӯшае , аз хок бардорад Флотўн ро

که بخشد گوشه ای، از خاک بردارد فلاطون را

Дарин саҳрои ваҳшати ошнорўиӣ наме байнам

درین صحرای وحشت آشنارویی نمی بینم

Магари занҷир бар зону гузорад пои маҷнӯн ро

مگر زنجیر بر زانو گذارد پای مجنون را

Ба мазмун гарчи аз хат мерасанд аҳли назари соиб

به مضمون گرچه از خط می رسند اهل نظر صائب

Хат ӯ парда фаҳмидагӣ гардид мазмун ро

خط او پرده فهمیدگی گردید مضمون را

Хониш
ғзл шморҳ 422 — ъндлӣб ⬇