Набардами зери хок аз аҷз бо худ даъвии хӯн ро

نبردم زیر خاک از عجز با خود دعوی خون را

Ба дасти захм дандон додам он лабҳои мегаван ро

به دست زخم دندان دادم آن لبهای میگون را

зи чашми шӯхи Лайлӣ оҳӯон доранд фурмоне

ز چشم شوخ لیلی آهوان دارند فرمانی

Ки ҳар ҷо меравад , аз чашм нагузоранд маҷнӯн ро

که هر جا می رود، از چشم نگذارند مجنون را

Рамидани ҷусти азхотри ғизолонро з бе ҷое

رمیدن جست ازخاطر غزالان را ز بی جایی

Шикваи ишқи маҷнӯн танг кард аз бас ки ҳомӯн ро

شکوه عشق مجنون تنگ کرد از بس که هامون را

Накард аз дидаи пинҳони бодаи гулрангро мино

نکرد از دیده پنهان باده گلرنگ را مینا

Ниқоб аз дида чун пинҳон кунад он рӯй гулгун ро

نقاب از دیده چون پنهان کند آن روی گلگون را

Мазан зинҳор дар кӯии Муғони лофи зибардастӣ

مزن زنهار در کوی مغان لاف زبردستی

Ки зӯр меҳисорӣ мекунад дар хами Флотўн ро

که زور می حصاری می کند در خم فلاطون را

Нагардад тарки ҷусту ҷӯи ҳиҷоби рӯзии қонеъ

نگردد ترک جست و جو حجاب روزی قانع

Гиреҳ дар бол гардад донаи ин мурғи ҳумоюн ро

گره در بال گردد دانه این مرغ همایون را

з зиндон нест парвои ишқро , маъшӯқ агар бошад

ز زندان نیست پروا عشق را، معشوق اگر باشد

Ба буии ганҷ дар хокаст истиқрор , қорун ро

به بوی گنج در خاک است استقرار، قارون را

Ба хокаши нури борад то ба домони ҷазои соиб

به خاکش نور بارد تا به دامان جزا صائب

Касе корд ба хоки куштагони он ҷомаи гулгун ро

کسی کآرد به خاک کشتگان آن جامه گلگون را