Мардон ба оби теғи шаҳодат вузӯ кунанд

مردان به آب تیغ شهادت وضو کنند

То бе ғубори саҷда бар он хок кӯ кунанд

تا بی غبار سجده بر آن خاک کو کنند

Гоми нахусти пушт ба девор ме диҳанд

گام نخست پشت به دیوار می دهند

Аз каъбаи халқ агар ба дили хеш рӯ кунанд

از کعبه خلق اگر به دل خویش رو کنند

Чун шишаи олимии ҳама гардан кашида анд

چون شیشه عالمی همه گردن کشیده اند

То аз шароби ишқ киро сурх рӯ кунанд

تا از شراب عشق که را سرخ رو کنند

Боз ояд об рафта ҳастӣ ба ҷӯии мо

باز آید آب رفته هستی به جوی ما

Рӯзӣ ки хоки турбати моро сабу кунанд

روزی که خاک تربت ما را سبو کنند

Теғи забони силаҳи назарҳои баста аст

تیغ زبان سلاح نظرهای بسته است

Ойӣнаи хотирон ба назар гуфтугӯ кунанд

آیینه خاطران به نظر گفتگو کنند

Хоҳанд баҳри харҷи ғами ёри нақди умр

خواهند بهر خرج غم یار نقد عمر

Ушшоқи зиндагонӣ агар орзӯ кунанд

عشاق زندگانی اگر آرزو کنند

Дар дасти ман чу дасти сабу ихтиёр нест

در دست من چو دست سبو اختیار نیست

Гар об агар шароби маро дар гулӯ кунанд

گر آب اگر شراب مرا در گلو کنند

Номаҳрамаст боли малик дар ҳарими дил

نامحرم است بال ملک در حریم دل

Ин хонаро ба оҳ магар рафт ва рӯ кунанд

این خانه را به آه مگر رفت و رو کنند

Бар захми андалеби намак беш ме зананд

بر زخم عندلیب نمک بیش می زنند

Аз гули ҷамоатӣ ки қаноат ба бӯ кунанд

از گل جماعتی که قناعت به بو کنند

Олами зи хӯни мурда ангур шуд хароб

عالم ز خون مرده انگور شد خراب

эй вой агар чакидаи дил дар сабу кунанд

ای وای اگر چکیده دل در سبو کنند

Гар риштаҳои тӯли амлро кунанд сарф

گر رشته های طول امل را کنند صرف

Мушкил ки чоки синаи моро руфӯ кунанд

مشکل که چاک سینه ما را رفو کنند

Ҷои дуруст дар ҷигар монмондаҳ аст

جای درست در جگر مانمانده است

Чандон ки дилбарони сари мижгон фурӯ кунанд

چندان که دلبران سر مژگان فرو کنند

Онҳо ки дар мақом ризо орамида анд

آنها که در مقام رضا آرمیده اند

Куфрон неъматаст биҳишт орзӯ кунанд

کفران نعمت است بهشت آرزو کنند

Гум кардаро кунанд талаби халқи воин аҷаб

گم کرده را کنند طلب خلق واین عجب

Конҳо ки ёфтанд туро ҷустуҷӯ кунанд

کآنها که یافتند ترا جستجو کنند

Нури гуҳари муҳӣт ба дарё наме шавад

نور گهر محیط به دریا نمی شود

Чун бо чароғи ақли туро ҷустуҷӯ кунанд

چون با چراغ عقل ترا جستجو کنند

Мавҷи шароби сайқали дилҳои равшан аст

موج شراب صیقل دلهای روشن است

Хуршедро бо шабнами гул ҷустуҷӯ кунанд

خورشید را با شبنم گل جستجو کنند

Бо халқ нарм бош ки перони дурбин

با خلق نرم باش که پیران دوربین

Бо Тифли машрабон ба адаб гуфтугӯ кунанд

با طفل مشربان به ادب گفتگو کنند

Аз ҷоми талх марг насозанд рӯи турш

از جام تلخ مرگ نسازند رو ترش

Мардум агар ба талхии айём ху кунанд

مردم اگر به تلخی ایام خو کنند

Гиранд хӯн мурда диҳанд оби зиндагӣ

گیرند خون مرده دهند آب زندگی

Ҷамъӣ ки сарфи нони гуҳар обрӯ кунанд

جمعی که صرف نان گهر آبرو کنند

Соиби з содагӣаст ки ойӣнаи хотирон

صائب ز سادگی است که آیینه خاطران

Моро ба тӯтӣони тараф гуфтугӯ кунанд

ما را به طوطیان طرف گفتگو کنند