Ашкӣ ки гавҳараши зи нажоди ҷигар буд

اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بود

Ҳрқтраҳаш ситораи субҳи асар буд

هرقطره اش ستاره صبح اثر بود

Дар ҳасрати қаламрав ором сӯхтем

در حسرت قلمرو آرام سوختیم

Чун офтоб чанд касе дрбдр буд

چون آفتاب چند کسی دربدر بود

Гўҳрнмои ҷавҳари зотӣ хеш бош

گوهرنمای جوهر ذاتی خویش باش

Хокаш ба сар ки зинда ба номи падар буд

خاکش به سر که زنده به نام پدر بود

Умри дарози сарв ба иқболи сар кашӣ аст

عمر دراز سرو به اقبال سر کشی است

Хӯни гули пиёда ба Тифлони ҳадар буд

خون گل پیاده به طفلان هدر بود

Қосид ба гирди ҷазба ошиқ наме расад

قاصد به گرد جذبه عاشق نمی رسد

Банди қабои грмрўони болу пар буд

بند قبای گرمروان بال و پر بود

Аз ҷӯш алътш нанишинад ба оби теғ

از جوش العطش ننشیند به آب تیغ

Хӯн касе ки ташнаи лаби нештар буд

خون کسی که تشنه لب نیشتر بود

То чанд ҷинси Юсуфии толеъи маро

تا چند جنس یوسفی طالع مرا

Хоки ғам аз ғубори касодӣ ба сар буд

خاک غم از غبار کسادی به سر بود

Соиби зи ашки ҳарза даро дрҳсоб бош

صائب ز اشک هرزه درا درحساب باش

Тифлӣ ки шӯхи чашм буд пардаи дрбўд

طفلی که شوخ چشم بود پرده دربود