Аз дил ҳрончаҳ хост дили онро макон буд

از دل هرآنچه خاست دل آن را مکان بود

Аз гӯш нагзарад суханӣ каз забон буд

از گوش نگذرد سخنی کز زبان بود

Бе баррагии ормидгӣ дил диҳад самар

بی برگی آرمیدگی دل دهد ثمر

Хоби баҳори боғ ба фасли хазон буд

خواب بهار باغ به فصل خزان بود

Аз давр бош ақл чаҳ парвост ишқ ро

از دور باش عقل چه پرواست عشق را

Сайли баҳорро чаҳ ғами дидаи бон буд

سیل بهار را چه غم دیده بان بود

Маъшӯқ бе ҳиҷоби муҳайёӣ офат аст

معشوق بی حجاب مهیای آفت است

Гул чун шкФти бори дили боғбон буд

گل چون شکفت بار دل باغبان بود

Кирдори ро ба ҳар сар мӯеаст даҳ забон

کردار رابه هر سر مویی است ده زبان

Гуфторро чу теғи ҳамин як забон буд

گفتار را چو تیغ همین یک زبان بود

Бар дӯши кӯҳи баста сбкбор ме рӯем

بر دوش کوه بسته سبکبار می رویم

Дар водӣӣ ки обила бар погарон буд

در وادیی که آبله بر پاگران بود

Дар олимӣ ки ҳиммати мо сайр ме кунад

در عالمی که همت ما سیر می کند

Гардуни гули пиёдаи он бӯстон буд

گردون گل پیاده آن بوستان بود

Соиб чаҳ шиква мекунӣ аз хокмоли чарх

صائب چه شکوه می کنی از خاکمال چرخ

Ғайр аз ғубори дил чаҳ дарин хокдон буд

غیر از غبار دل چه درین خاکدان بود