Ҳуши ман аз насим саҳаргоҳ ме равад

هوش من از نسیم سحرگاه می رود

Ҳукми ишора бар дил огоҳ ме равад

حکم اشاره بر دل آگاه می رود

Ма дар ҳисор ҳола нахоҳад мудом монад

مه در حصار هاله نخواهد مدام ماند

Аз осмони буруни дил огоҳ ме равад

از آسمان برون دل آگاه می رود

Зини тираи хокдони дили равшан чаҳ ме кашад

زین تیره خاکدان دل روشن چه می کشد

Аз гирди лашкарӣ чаҳ бар ин шоҳ ме равад

از گرد لشکری چه بر این شاه می رود

Гардуни сафар ба замзама ишқ ме кунад

گردون سفر به زمزمه عشق می کند

Маҳмил ба завқи бонги ҷарас роҳ ме равад

محمل به ذوق بانگ جرس راه می رود

Ҳамроҳӣ сабо накунад пўии перҳан

همراهی صبا نکند پوی پیرهن

Дунболи умри рафтаи абас оҳ ме равад

دنبال عمر رفته عبث آه می رود

Дар ишқи офтоб агар як ҷиҳат шавад

در عشق آفتاب اگر یک جهت شود

Доғи клФи зи оина моҳ ме равад

داغ کلف ز آینه ماه می رود

Қоруни зи бори ҳирс ба рӯй замин намонад

قارون ز بار حرص به روی زمین نماند

Далви гарон , сабк ба таҳ чоҳ ме равад

دلو گران، سبک به ته چاه می رود

Мавқуфи ним ҷазба буд сайру даври мо

موقوف نیم جذبه بود سیر و دور ما

Девори мо зи ҷо ба пар коҳ ме равад

دیوار ما ز جا به پر کاه می رود

Соиби назар ба домани сҳро гушӯда ем

صائب نظر به دامن سحرا گشوده ایم

Маҷнӯни мо ба шаҳр ба икроҳ ме равад

مجنون ما به شهر به اکراه می رود