Кӣ ёди зулфаш аз дил бекӣна ме равад

کی یاد زلفش از دل بی کینه می رود

Аз ёди Тифл кӣ шаб одина ме равад

از یاد طفل کی شب آدینه می رود

Дорад ҳануз шарми ҳузури марои нигоҳ

دارد هنوز شرم حضور مرا نگاه

Пинҳони зи ман ба хона ойӣна ме равад

پنهان ز من به خانه آیینه می رود

Ҳар чанд бар Рахш дар дил боз ме кунанд

هر چند بر رخش در دل باز می کنند

Зоҳиди ҳамон ба масҷид одина ме равад

زاهد همان به مسجد آدینه می رود

Умрӣаст то чу нофа буридам азон ғизол

عمری است تا چو نافه بریدم ازان غزال

Хӯнами ҳамон зи хирқа пашмина ме равад

خونم همان ز خرقه پشمینه می رود

Муштоқи сина ҳои сабураст рози ишқ

مشتاق سینه های صبورست راز عشق

Гавҳари нафаси гусаста ба ганҷина ме равад

گوهر نفس گسسته به گنجینه می رود

Нашунидае ки мешаканд санги санг ро

نشنیده ای که می شکند سنگ سنگ را

Аз бодаи куҳани ғам дерина ме равад

از باده کهن غم دیرینه می رود

Оҳам ба синаи санги занон май дӯди бурун

آهم به سینه سنگ زنان می دود برون

Ҳар ҷо ки ҳарфи сина бекӣна ме равад

هر جا که حرف سینه بی کینه می رود

Соиб шавад ба шабнам агар доғи лолаи маҳв

صائب شود به شبنم اگر داغ لاله محو

Аз бода низ занги ғам аз сина ме равад

از باده نیز زنگ غم از سینه می رود