Чинӣ агар зи сунбули зулфи ту во шавад

چینی اگر ز سنبل زلف تو وا شود

Хӯн аз димоғи машки равон дрхто шавад

خون از دماغ مشک روان درختا شود

Сад перҳан арақ кунад аз шарм , моҳи Миср

صد پیرهن عرق کند از شرم، ماه مصر

Як уқдагар зи банди қабои ту во шавад

یک عقده گر ز بند قبای تو وا شود

Ин шеваҳо ки ман замёни ту дида ам

این شیوه ها که من زمیان تو دیده ام

Мушкил ба сад иборати нозук адо шавад

مشکل به صد عبارت نازک ادا شود

Бигушоӣ лаб ки об шавад гавҳар аз ҳиҷоб

بگشای لب که آب شود گوهر از حجاب

Бинмоӣ рух ки оинаи маҳв сафо шавад

بنمای رخ که آینه محو صفا شود

Оби гуҳар ба чашми садафи ашк ҳасрат аст

آب گهر به چشم صدف اشک حسرت است

Онҷо ки лаъл ӯ ба шукри ханда во шавад

آنجا که لعل او به شکر خنده وا شود

Хат шикастааст марои хати сарнавишт

خط شکسته است مرا خط سرنوشت

Боли ҳумо ба толеъи ман бӯрё шавад

بال هما به طالع من بوریا شود

Миҳроби субҳ , гӯшаи абрӯ баланд кард

محراب صبح، گوشه ابرو بلند کرد

Соқии мҳли намози суроҳе қазо шавад

ساقی مهل نماز صراحی قضا شود

Ҳар кас ба завқи маънӣ бегона ошност

هر کس به ذوق معنی بیگانه آشناست

Соиб ба тарзи тоза мо ошност

صائب به طرز تازه ما آشناست