Олӯдаи дардманд ба дармон чаро шавад

آلوده دردمند به درمان چرا شود

Миннати каши алоҷи табибон чаро шавад

منت کش علاج طبیبان چرا شود

Бар рӯй орифӣ ки дар дил кушода шуд

بر روی عارفی که در دل گشاده شد

Чун биғмон ба сайри гулистон чаро шавад

چون بیغمان به سیر گلستان چرا شود

Мӯрӣ ки пой ӯ зи қаноат ба ганҷ рафт

موری که پای او ز قناعت به گنج رفت

Қонеъ ба рӯй дасти сулаймон чаро шавад

قانع به روی دست سلیمان چرا شود

Гандуми бағали гшои зи дили хок май дамад

گندم بغل گشا ز دل خاک می دمد

Одам ба фикри ризқи парешон чаро шавад

آدم به فکر رزق پریشان چرا شود

Чун ризқи миҳмон туфайлӣаст сӯхтан

چون رزق میهمان طفیلی است سوختن

Парвона беталаб ба шабистон чаро шавад

پروانه بی طلب به شبستان چرا شود

Дар хомшии наҳуфта буд айби ҷоҳилон

در خامشی نهفته بود عیب جاهلان

Пой ба хоби рафтаи хиромон чаро шавад

پای به خواب رفته خرامان چرا شود

То бар сухан савор набошӣ зи худ млоФ

تا بر سخن سوار نباشی ز خود ملاف

Онро ки асб нест ба майдон чаро шавад

آن را که اسب نیست به میدان چرا شود

Дар ғунчаи барги гул буд эмини зи захми хор

در غنچه برگ گل بود ایمن ز زخم خار

Дилгири моҳи Мисри зи зиндон чаро шавад

دلگیر ماه مصر ز زندان چرا شود

Тобути баҳри мурдаи дилони маҳд роҳат аст

تابوت بهر مرده دلان مهد راحت است

Зоҳиди зи зуҳди хушки пушаймон чаро шавад

زاهد ز زهد خشک پشیمان چرا شود

Кӯтоҳ кун ба ҳалами зи худ дасти хашм ро

کوتاه کن به حلم ز خود دست خشم را

Кас бо паланги дасти вгрибон чаро шавад

کس با پلنگ دست وگریبان چرا شود

Онро ки ҳаст чун нафаси худ муҳаррикӣ

آن را که هست چون نفس خود محرکی

Ғофили зи зикри ҳазрати яздон чаро шавад

غافل ز ذکر حضرت یزدان چرا شود

То муттаҳид ба баҳри тавон гашт бе ҳиҷоб

تا متحد به بحر توان گشت بی حجاب

Дар баҳр , қатраи гавҳари ғалатон чаро шавад

در بحر، قطره گوهر غلطان چرا شود

Чашмӣ азон изори ърқноки оби даҳ

چشمی ازان عذار عرقناک آب ده

Лаби ташнаи каси зи чашмаи ҳайвон чаро шавад

لب تشنه کس ز چشمه حیوان چرا شود

Соиб чу ҳеҷ кас ба сухан дил наме диҳад

صائب چو هیچ کس به سخن دل نمی دهد

Дар шӯраи зори каси гуҳари афшон чаро шавад

در شوره زار کس گهر افشان چرا شود