Дил чун камол ёфт сухан мухтасар шавад

دل چون کمال یافت سخن مختصر شود

Лаб во намекунад чу садафи пар гуҳар шавад

لب وا نمی کند چو صدف پر گهر شود

Ойӣнаи шикваи биҳдаҳ аз занг ме кунад

آیینه شکوه بیهده از زنگ می کند

Инаш сазост ҳар ки парешон назар шавад

اینش سزاست هر که پریشان نظر شود

Ин биғмӣ ки дар дил сангин туаст фарш

این بیغمی که در دل سنگین توست فرش

Аз зӯри хандаи чашми ту мушкил ки тар шавад

از زور خنده چشم تو مشکل که تر شود

Талхӣ намекашад чу садаф дар миёни баҳр

تلخی نمی کشد چو صدف در میان بحر

Қонеъи зи абр ҳар ки ба об гуҳар шавад

قانع ز ابر هر که به آب گهر شود

Гар буии гул ба ҷазба кунад раҳбарии маро

گر بوی گل به جذبه کند رهبری مرا

Доми вқФс ба булбули ман бол впр шавад

دام وقفس به بلبل من بال وپر شود

Дар дил сиёҳ нест дами гармро асар

در دل سیاه نیست دم گرم را اثر

Аз ҷӯши баҳри анбартар хомтар шавад

از جوش بحر عنبر تر خامتر شود

Абри сиёҳи ҳомили борон раҳмат аст

ابر سیاه حامل باران رحمت است

Аз хати умедвории ман бештар шавад

از خط امیدواری من بیشتر شود

Дар баҳри ишқи тан ба фанои даҳ ки чун ҳубоб

در بحر عشق تن به فنا ده که چون حباب

Ҳар кас ки сари ниҳод дар ӯ тоҷўр шавад

هر کس که سر نهاد در او تاجور شود

Парҳез кун зи суҳбати оҳани дилон ки об

پرهیز کن ز صحبت آهن دلان که آب

Ҷорӣ ба ҷӯии теғ чу шуд бад гуҳар шавад

جاری به جوی تیغ چو شد بد گهر شود

Нодон ба сим визр шавад аз соҳибони ҳуш

نادان به سیم وزر شود از صاحبان هوش

Аз гӯшвор агар шунавои гӯш кар шавад

از گوشوار اگر شنوا گوش کر شود

Ноқис буд зи офати айни алкмоли амн

ناقص بود ز آفت عین الکمال امن

Моҳи тамоми дунбаи гудоз аз назар шавад

ماه تمام دنبه گداز از نظر شود

Аз оташаст санги маҳаки беду авд ро

از آتش است سنگ محک بید و عود را

Ахлоқи хуби вазишати аён аз сафар шавад

اخلاق خوب وزشت عیان از سفر شود

Зинсон ки дар замонаи мо хор шуд сухан

زینسان که در زمانه ما خوار شد سخن

Тӯтии куҷои зи хуши суханӣ муътабар шавад

طوطی کجا ز خوش سخنی معتبر شود

Шавед з рӯй анбар агар баҳри тирагӣ

شوید ز روی عنبر اگر بحر تیرگی

Соиб умед ҳаст шаби мо саҳар шавад

صائب امید هست شب ما سحر شود