Аз оҳи дили саромади арбоб ғам шавад

از آه دل سرآمد ارباب غم شود

Майдон аз он касаст ки соҳиб илм шавад

میدان از آن کس است که صاحب علم شود

Ҳар сари сазои афсари бахт сиёҳ нест

هر سر سزای افسر بخت سیاه نیست

Ин тоҷ аз сиррӣаст ки шқ чун қалам шавад

این تاج از سری است که شق چون قلم شود

Ин ҷисм чун суфол ки сангаст азуи дареғ

این جسم چون سفال که سنگ است ازو دریغ

Гар парварӣ ба хӯни ҷигар , ҷом ҷам шавад

گر پروری به خون جگر، جام جم شود

Дар гӯши чархи ҳалқа мардонагӣ шавад

در گوش چرخ حلقه مردانگی شود

Аз бори дарди қомат ҳар кас ки хам шавад

از بار درد قامت هر کس که خم شود

Ошуфтагӣ ба ҳар ки расад ҷой ғайрат аст

آشفتگی به هر که رسد جای غیرت است

Доғами зи хомае ки парешон рақам шавад

داغم ز خامه ای که پریشان رقم شود

Дар мавҷи хези ҳодисаи девонаи туро

در موج خیز حادثه دیوانه ترا

Ҳар санг лангарӣаст ки собит қадам шавад

هر سنگ لنگری است که ثابت قدم شود

Зинҳор дар кашокаши даврон сабур бош

زنهار در کشاکش دوران صبور باش

Каз шикваи ту теғи ҳаводиси ду дам шавад

کز شکوه تو تیغ حوادث دو دم شود

Дарё ба сӯзи синаи ошиқ чаҳ ме кунад

دریا به سوز سینه عاشق چه می کند

Аз шабнамӣ чаҳ оташи хуршед кам шавад

از شبنمی چه آتش خورشید کم شود

Сояд кулоҳи гӯшаи қадараш ба осмон

ساید کلاه گوشه قدرش به آسمان

Чун абр ҳар ки оби зи шарм карам шавад

چون ابر هر که آب ز شرم کرم شود

Фарёди андалеб чаҳ бедодҳо кунад

فریاد عندلیب چه بیدادها کند

Бар хотирӣ ки сояи гули кӯҳ ғам шавад

بر خاطری که سایه گل کوه غم شود

Чандини ҳазор дарди талаб ғунча гашта анд

چندین هزار درد طلب غنچه گشته اند

То зини миёни дил ки сазовор ғам шавад

تا زین میان دل که سزاوار غم شود

Соиби равои мадор ки байтулҳаром дил

صائب روا مدار که بیت الحرام دل

Аз фикрҳои биҳдаҳи байт алснм шавад

از فکر های بیهده بیت الصنم شود