Сарви ин чунин зи шарми тугар об ме шавад

سرو این چنین ز شرم تو گر آب می شود

Тавқи гулӯии фохта гирдоб ме шавад

طوق گلوی فاخته گرداب می شود

Акси ту чун ба хона ойӣна ме равад

عکس تو چون به خانه آیینه می رود

Дар пушти боми оина маҳтоб ме шавад

در پشت بام آینه مهتاب می شود

Шабнами гул аз мушоҳидаи офтоби чид

شبنم گل از مشاهده آفتاب چید

Давлати насиби дида бихўоб ме шавад

دولت نصیب دیده بیخواب می شود

Чун нахли мум , тавбаи по дар рикоби мо

چون نخل موم، توبه پا در رکاب ما

Аз рӯй гарми соғар меоб ме шавад

از روی گرم ساغر می آب می شود

Нисбат ба шуғли биҳдаҳи мо ибодат аст

نسبت به شغل بیهده ما عبادت است

Аз умри ончии сарфи хур ва хоб ме шавад

از عمر آنچه صرف خور و خواب می شود

Лаби ташнае ки сидқи талаби Хизр роҳ ӯст

لب تشنه ای که صدق طلب خضر راه اوست

Соиби зи реги бодия сероб ме шавад

صائب ز ریگ بادیه سیراب می شود