Аз рӯй оташини ту дил об ме шавад

از روی آتشین تو دل آب می شود

Кӯҳи шикеби чашма симоб ме шавад

کوه شکیب چشمه سیماب می شود

Мавҷи сароби силсилаи ҷунбон тишнагӣ аст

موج سراب سلسله جنبان تشنگی است

Парвонаи биқрори з маҳтоб ме шавад

پروانه بیقرار ز مهتاب می شود

Дар ваҷҳи кимиёи зари худ харҷ кардан аст

در وجه کیمیا زر خود خرج کردن است

Ҳар хурдае ки сарф меноб ме шавад

هر خرده ای که صرف می ناب می شود

Аз печу тоби ришта умраш шавад гиреҳ

از پیچ و تاب رشته عمرش شود گره

Ҳар қатрае ки гавҳар шодоб ме шавад

هر قطره ای که گوهر شاداب می شود

Чун дар намоз ҷамъ кунам дил , ки сбҳаҳ ро

چون در نماز جمع کنم دل، که سبحه را

Саргаштагии зиёдаи з миҳроб ме шавад

سرگشتگی زیاده ز محراب می شود

Шабнами зи чашми бози гул аз офтоби чид

شبنم ز چشم باز گل از آفتاب چید

Ин роҳи тай ба дида бихўоб ме шавад

این راه طی به دیده بیخواب می شود

Мгсли зи аҳли шавқ ки восил шавад ба баҳр

مگسل ز اهل شوق که واصل شود به بحر

Хору хасӣ ки ҳамраҳ сайлоб ме шавад

خار و خسی که همره سیلاب می شود

Ашк надоматаст мукофоти чашми шӯр

اشک ندامت است مکافات چشم شور

То мерасад ба захми намак об ме шавад

تا می رسد به زخم نمک آب می شود

Бемузд нест гиряи шабҳои интизор

بی مزد نیست گریه شبهای انتظار

Охири баёзи дидаи шукр хоб ме шавад

آخر بیاض دیده شکر خواب می شود

Попӣ ки дар мақом ризо гардад устувор

پایی که در مقام رضا گردد استوار

Дасти тасаллии дил битоб ме шавад

دست تسلی دل بیتاب می شود

Ғифлати зи бас ки дар ҷигарам реша карда аст

غفلت ز بس که در جگرم ریشه کرده است

Соиби намак ба дидаи ман хоб ме шавад

صائب نمک به دیده من خواب می شود