Рухсор ӯ з май чу ърқнок ме шавад

رخسار او ز می چو عرقناک می شود

Ҳар синае ки ҳаст зи дил пок ме шавад

هر سینه ای که هست ز دل پاک می شود

Афзуди оби врнги лабаш аз ғубори хат

افزود آب ورنگ لبش از غبار خط

Он хӯни куҷои наҳуфта ба ин хок ме шавад

آن خون کجا نهفته به این خاک می شود

Зон сон ки мум мешавад аз шуълаи нури пок

زان سان که موم می شود از شعله نور پاک

Дил чун гудохт шуъла идрок ме шавад

دل چون گداخت شعله ادراک می شود

Аз зуҳди хушки саркашӣ нафас шуд зиёд

از زهد خشک سرکشی نفس شد زیاد

Оташи баланд аз хас вхошок ме шавад

آتش بلند از خس وخاشاک می شود

Одами зи халқи хуш ба мақом малик расад

آدم ز خلق خوش به مقام ملک رسد

Хӯнӣ ки машк ноб шавад пок ме шавад

خونی که مشک ناب شود پاک می شود

Бар ҳар ки теғ мекашад он офтоб рӯй

بر هر که تیغ می کشد آن آفتاب روی

Соиб чу субҳи синаи ман чок ме шавад

صائب چو صبح سینه من چاک می شود