Аз ҷилваи ту санг сбкбол ме шавад

از جلوه تو سنگ سبکبال می شود

Оташи зи хуии гарми ту помол ме шавад

آتش ز خوی گرم تو پامال می شود

Фоли нигоҳи гарм задан бемурувватӣ аст

فال نگاه گرم زدن بی مروتی است

Бар чеҳрае ки ҷои арақ хол ме шавад

بر چهره ای که جای عرق خال می شود

Чун шохи гули зи хонаи зин шуъла ме кашад

چون شاخ گل ز خانه زین شعله می کشد

Хӯнӣ ки дар рикоби ту помол ме шавад

خونی که در رکاب تو پامال می شود

Обӣ ки қатраи қатра ба лаб ташнагон диҳанд

آبی که قطره قطره به لب تشنگان دهند

Гавҳар фурӯз уқда тбхол ме шавад

گوهر فروز عقده تبخال می شود

Умед ҳаст куҳна шавад ишқи тозаи зӯр

امید هست کهنه شود عشق تازه زور

Хуршеди пер агар ба ма сол ме шавад

خورشید پیر اگر به مه سال می شود

Чун лаъл ҳар ки хӯн ҷигар хӯрд всбр кард

چون لعل هر که خون جگر خورد وصبر کرد

Зеби кулоҳи гӯша иқбол ме шавад

زیب کلاه گوشه اقبال می شود

Беҳосилӣаст ҳосили чашми тиҳии зи ризқ

بی حاصلی است حاصل چشم تهی ز رزق

Аз донаи гирди қисмат ғарбол ме шавад

از دانه گرد قسمت غربال می شود

Дил дар ҳиҷоби ҷисм чаҳ нашав внмо кунад

دل در حجاب جسم چه نشو ونما کند

Дар кафши танг , обила помол ме шавад

در کفش تنگ، آبله پامال می شود

Ин решае ки дар ту давонидааст орзӯ

این ریشه ای که در تو دوانده است آرزو

Раг дар тани ту ришта омол ме шавад

رگ در تن تو رشته آمال می شود

Соиби зи мавҷи ҳодисаи абрӯ турш макун

صائب ز موج حادثه ابرو ترش مکن

Ангур чун расед лагадмол ме шавад

انگور چون رسید لگدمال می شود