То ғунчаи шикояти ман во наме шавад

تا غنچه شکایت من وا نمی شود

Ин уқдаҳо зи зулфи сухан во наме шавад

این عقده ها ز زلف سخن وا نمی شود

Сад хандаи булбул аз гули тасвир во кашид

صد خنده بلبل از گل تصویر وا کشید

Он ғунчаи лаб ҳануз ба ман во наме шавад

آن غنچه لب هنوز به من وا نمی شود

Занги кудурат аз дили ғурбати парасти ман

زنگ کدورت از دل غربت پرست من

Бе сайқали ҷилои ватан вонмӣ шавад

بی صیقل جلای وطن وانمی شود

Аз санг кӯдакон битарошед лавҳи ман

از سنگ کودکان بتراشید لوح من

Кин хори хор аз сари ман во наме шавад

کاین خار خار از سر من وا نمی شود

Хуши вақти булбулӣ ки тавонад сафир зад

خوش وقت بلبلی که تواند صفیر زد

ЗоФсрдгии лабам ба сухан вонмӣ шавад

زافسردگی لبم به سخن وانمی شود

эй ақли хушк мағз бирав дардисари бабр

ای عقل خشک مغز برو دردسر ببر

Бе бодаи табъи аҳли сухан во наме шавад

بی باده طبع اهل سخن وا نمی شود

Соиб куҷо рӯем , ки ҳар ҷокаҳ ме рӯем

صائب کجا رویم، که هر جاکه می رویم

Аз сари ҳавои ҳуби ватан во наме шавад

از سر هوای حب وطن وا نمی شود