Аз хати гирифтаи он ма тобон наме шавад

از خط گرفته آن مه تابان نمی شود

Ин мӯри бори даст сулаймон наме шавад

این مور بار دست سلیمان نمی شود

Бар рӯй хеши теғ чаро май кашии абас

بر روی خویش تیغ چرا می کشی عبث

Ин дили сияҳ ба теғ мусулмон наме шавад

این دل سیه به تیغ مسلمان نمی شود

Аз моҳтоби хоб сабк мешавад гарон

از ماهتاب خواب سبک می شود گران

Мӯии сифеди монеъ исён наме шавад

موی سفید مانع عصیان نمی شود

Сомонпазир чун шавад аз тоҷи зарнигор

سامان پذیر چون شود از تاج زرنگار

Аз доғ ҳар сиррӣ ки ба сомон наме шавад

از داغ هر سری که به سامان نمی شود

Онро ки дастгоҳи саховат буд васеъ

آن را که دستگاه سخاوت بود وسیع

Дилтанг аз фузулӣ меҳмон наме шавад

دلتنگ از فضولی مهمان نمی شود

Ин танге ки дар дили ман хона карда аст

این تنگیی که در دل من خانه کرده است

Қонеъи зи ман ба чок гиребон наме шавад

قانع ز من به چاک گریبان نمی شود

Пурвои ҳарф пуч надоранд бихўдон

پروای حرف پوچ ندارند بیخودان

Дасти зи кори рафтаи магас рон наме шавад

دست ز کار رفته مگس ران نمی شود

Тӯтии зи маънии сухани хеш ғофил аст

طوطی ز معنی سخن خویش غافل است

Ҳар кас суханвараст схндон наме шавад

هر کس سخنورست سخندان نمی شود

Ҳар дил ки доғи ҳасани гулӯи сӯз тишнагӣ аст

هر دل که داغ حسن گلو سوز تشنگی است

Миннатпазир чашма ҳайвон наме шавад

منت پذیر چشمه حیوان نمی شود

Бо чори муваҷҷаҳи мушти хасӣ чун тараф шавад

با چار موجه مشت خسی چون طرف شود

Соиби ҳарифи шӯриш даврон наме шавад

صائب حریف شورش دوران نمی شود