Мижгони зи мавҷи ашк гурезон наме шавад

مژگان ز موج اشک گریزان نمی شود

Ҷавҳари зи оби теғ парешон наме шавад

جوهر ز آب تیغ پریشان نمی شود

Хор талаб намекашад аз пои ҷустуҷӯ

خار طلب نمی کشد از پای جستجو

То гирди бодмҳў биёбон наме шавад

تا گرد بادمحو بیابان نمی شود

Гардун ба водии ғалатӣ афтода аст

گردون به وادی غلطی افتاده است

Ин роҳи даври қатъ ба ҷавлон наме шавад

این راه دور قطع به جولان نمی شود

Чашми сияҳи дили ту қиёмат шинос нест

چشم سیه دل تو قیامت شناس نیست

Варна кадоми рӯз ки девон наме шавад

ورنه کدام روز که دیوان نمی شود

Натавон ба оҳи лашкари ғамро шикаст дод

نتوان به آه لشکر غم را شکست داد

Ин абр аз насим парешон наме шавад

این ابر از نسیم پریشان نمی شود

Пайвастаи ҳамчуи хонаи ойӣна равшан аст

پیوسته همچو خانه آیینه روشن است

Кошонае ки монеъ меҳмон наме шавад

کاشانه ای که مانع مهمان نمی شود

Натавон гиреҳ ба ашк задани рози ишқ ро

نتوان گره به اشک زدن راز عشق را

Шабнами ниқоби меҳр дурахшон наме шавад

شبنم نقاب مهر درخشان نمی شود

Маҷнӯни абас ба домани саҳро гурехта аст

مجنون عبث به دامن صحرا گریخته است

Пӯшидаи ин чароғ ба домон наме шавад

پوشیده این چراغ به دامان نمی شود

Мӯрӣ ки рӯзӣ аз қадам хеш ме хӯрд

موری که روزی از قدم خویش می خورد

Қонеъ ба рӯй даст сулаймон наме шавад

قانع به روی دست سلیمان نمی شود

Чин дар каманди зулф фикандан барои чист

چین در کمند زلف فکندن برای چیست

Санг аз фалохани ту гурезон наме шавад

سنگ از فلاخن تو گریزان نمی شود

Ҷон дод субҳ бар сари як хандаи хунак

جان داد صبح بر سر یک خنده خنک

Ғофили ҳамон зи ханда пушаймон наме шавад

غافل همان ز خنده پشیمان نمی شود

Дар водӣии фитодаи марои кор дар гиреҳ

در وادیی فتاده مرا کار در گره

Каз захми хор , обила гирён наме шавад

کز زخم خار، آبله گریان نمی شود

Ғофил машав зи холи таҳи зулфи он нигор

غافل مشو ز خال ته زلف آن نگار

Пайвастаи ин ситора намоён наме шавад

پیوسته این ستاره نمایان نمی شود

Соиби талоши суҳбати дармони збӣ тиҳӣ аст

صائب تلاش صحبت درمان زبی تهی است

Варна кадоми дард ки дармон наме шавад

ورنه کدام درد که درمان نمی شود