Гиряи мастона май созами шароби талх ро

گریهٔ مستانه می‌سازم شرابِ تلخ را

намекунам чун абри марвориди оби талх ро

می‌کنم چون ابر مروارید آبِ تلخ را

Зоҳидии Тифли машраб , уммат ширинӣ анд

زاهدانِ طفل‌مشرب، اُمتِ شیرینی‌اند

намекунам дар кори мисатони ин шароби талх ро

می‌کنم در کار مستان این شرابِ تلخ را

Ошиқи ҳайрон чаҳ медонад итоб ва лутф чист ?

عاشقِ حیران چه می‌داند عِتاب و لطف چیست؟

намехӯрд чун оби ширини реги оби талх ро

می‌خورد چون آبِ شیرین ریگ آبِ تلخ را

Бодаи равшани алоҷи зулмат ғам ме кунад

بادهٔ روشن علاجِ ظلمتِ غم می‌کند

Май шикофади теғи барқ аз ҳам саҳоби талх ро

می‌شکافد تیغ برق از هم سحابِ تلخ را

То кӣ аз бими аҷали умрам ба талхӣ бугзарад ?

تا کی از بیمِ اجل عمرم به تلخی بگذرد؟

намекунам ширин ба худ як чашми хоби талх ро

می‌کنم شیرین به خود یک چشم خوابِ تلخ را

То ба талхиҳои заҳри чашм ӯ ху карда ам

تا به تلخی‌های زهرِ چشمِ او خو کرده‌ام

Май шуморами бодаи ширин , ҷавоби талх ро

می‌شمارم بادهٔ شیرین، جوابِ تلخ را

Бас ки соиб дидаам талхии азин шукри лабон

بس که صائب دیده‌ام تلخی ازین شکّر‌لَبان

Май шуморами хандаи ширин , итоби талх ро

می‌شمارم خندهٔ شیرین، عتابِ تلخ را