Дар дил касе ки роҳи ҳаво вҳўс диҳад

در دل کسی که راه هوا وهوس دهد

Ойӣнаро ба дасти парешон нафас диҳад

آیینه را به دست پریشان نفس دهد

Товони умри рафтаи зи гардун тавон гирифт

تاوان عمر رفته ز گردون توان گرفت

Гар оби рафтаи реги равон бозпас диҳад

گر آب رفته ریگ روان بازپس دهد

Ғофили зи ҳол гӯша нишинон куҷо шавад

غافل ز حال گوشه نشینان کجا شود

Он кас ки оби вдонаҳ ба мурғ қафас диҳад

آن کس که آب ودانه به مرغ قفس دهد

Аз ғифлатаст решаи дўондн ба мағзи хок

از غفلت است ریشه دواندن به مغز خاک

Дар гулшанӣ ки ғунчаи садоӣ ҷарас диҳад

در گلشنی که غنچه صدای جرس دهد

эй ғайр , арзи доғ ба равшандилони мада

ای غیر، عرض داغ به روشندلان مده

Кин қалб агар ба кӯри диҳии боз пас диҳад

کاین قلب اگر به کور دهی باز پس دهد

Аз ҷисм нест завқи сафари ҷони хаста ро

از جسم نیست ذوق سفر جان خسته را

Чун мурғи пари шикаста ки тан дар қафас диҳад

چون مرغ پر شکسته که تن در قفس دهد

Соиб кашида дори саги нафасро Аннан

صائب کشیده دار سگ نفس را عنان

Ин гургро барои чаҳ оқил мирс диҳад

این گرگ را برای چه عاقل مرس دهد