Шухӣ ки арзи ҳасан ба ағёр ме диҳад

شوخی که عرض حسن به اغیار می دهد

Оби Хизр ба сӯрат девор ме диҳад

آب خضر به صورت دیوار می دهد

Зўдо ки рух ба хӯни ҷигари лола гаван кунад

زودا که رخ به خون جگر لاله گون کند

Он содаи дил ки тарбият хор ме диҳад

آن ساده دل که تربیت خار می دهد

Равшандилони з хасм надоранд ҷони дареғ

روشندلان ز خصم ندارند جان دریغ

Ойӣнаи оби сабза зангор ме диҳад

آیینه آب سبزه زنگار می دهد

Аз пок тинатӣаст ки абри гирифтаи рӯ

از پاک طینتی است که ابر گرفته رو

Ризқи садафи зи гавҳар шҳўор ме диҳад

رزق صدف ز گوهر شهوار می دهد

Беҳосилӣаст ҳосили дил то буд дуруст

بی حاصلی است حاصل دل تا بود درست

Ин шох чун шикаста шавад бор ме диҳад

این شاخ چون شکسته شود بار می دهد

Мӯсои зи иштиёқи таҷаллӣ ҳалок шуд

موسی ز اشتیاق تجلی هلاک شد

Эзад ба таври ваъда дидор ме диҳад

ایزد به طور وعده دیدار می دهد

Сад уқда боз мекунад аз кори хештан

صد عقده باز می کند از کار خویشتن

Соиб касе ки сбҳаҳ ба знормӣ диҳад

صائب کسی که سبحه به زنارمی دهد