Холаши хабари зи сар даҳонам наме диҳад

خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهد

Зон рози сар ба меҳр нишонам наме диҳад

زان راز سر به مهر نشانم نمی‌دهد

Шуд бастаи роҳи хайр ба навъе ки он даҳан

شد بسته راه خیر به نوعی که آن دهن

Як бӯсаи ошкор ва ниҳонам наме диҳад

یک بوسه آشکار و نهانم نمی‌دهد

Ҳарчанд шуд зи ҳалқаи хати пой дар рикоб

هرچند شد ز حلقه خط پای در رکاب

Зулфаши ҳамон ба даст Аннанам наме диҳад

زلفش همان به دست عنانم نمی‌دهد

Чун холи сӯхти тухми умеди ман ва ҳануз

چون خال سوخت تخم امید من و هنوز

Лаъли лабаш ба об нишонам наме диҳад

لعل لبش به آب نشانم نمی‌دهد

Бо он ки ъмрҳост парешон ӯст дил

با آن که عمرهاست پریشان اوست دل

Шерозае зи мӯӣ миёнам наме диҳад

شیرازه‌ای ز موی میانم نمی‌دهد

Фарёд каз сиёҳи дилии хати анбарин

فریاد کز سیاه دلی خط عنبرین

Роҳи сухан ба кунҷ даҳонам наме диҳад

راه سخن به کنج دهانم نمی‌دهد

Даст аз миёни зулфи ту кӯтаҳ наме кунам

دست از میان زلف تو کوته نمی‌کنم

То аз дили рамида нишонам наме диҳад

تا از دل رمیده نشانم نمی‌دهد

Дар зер лаб марост суханҳои оташин

در زیر لب مراست سخن‌های آتشین

Чун шамъи ашку оҳ амонам наме диҳад

چون شمع اشک و آه امانم نمی‌دهد

Дигар чаҳ воқеъаст ки он чашми хўобнок

دیگر چه واقع است که آن چشم خوابناک

Дар пардаи ратлҳои гаронам наме диҳад

در پرده رطل‌های گرانم نمی‌دهد

Ҳарчанд чун қалами дилам аз дард шуд ду ним

هرچند چون قلم دلم از درد شد دو نیم

Ҳарфи шикоятӣ ба забонам наме диҳад

حرف شکایتی به زبانم نمی‌دهد

Кӣ мекунам назар ба хиромаш ки ҳамчуи мавҷ

کی می‌کنم نظر به خرامش که همچو موج

Бетоқатӣ ба об равонам наме диҳад

بی‌طاقتی به آب روانم نمی‌دهد

Соиби манам ки кӯҳи ғаму дарди рӯзгор

صائب منم که کوه غم و درد روزگار

Астодгӣ ба табъ равонам наме диҳад

استادگی به طبع روانم نمی‌دهد