Перонаи сар эй саодат ба ман расед

پیرانه سر همای سعادت به من رسید

Вақти заволи сояи давлат ба ман расед

وقت زوال سایه دولت به من رسید

Фардӣ намонда буд зи маҷмӯъаи ҳавос

فردی نمانده بود ز مجموعه حواس

Дар фурсатӣ ки навбати ъушрат ба ман расед

در فرصتی که نوبت عشرت به من رسید

Паймонаам зи раъшаи перӣ ба хоки рехт

پیمانه ام ز رعشه پیری به خاک ریخت

Баъд аз ҳазор давр ки навбат ба ман расед

بعد از هزار دور که نوبت به من رسید

Бе Асияи зи дона чаҳ лиззати барад касе

بی آسیا ز دانه چه لذت برد کسی

Дандон намонда буд чу неъмат ба ман расед

دندان نمانده بود چو نعمت به من رسید

Шуд меҳрбони сипеҳр ба ман охири ҳаёт

شد مهربان سپهر به من آخر حیات

Дар вақти субҳи хоби фароғат ба ман расед

در وقت صبح خواب فراغت به من رسید

Софӣ ки буд қисмати ёрон рафта шуд

صافی که بود قسمت یاران رفته شد

Дарди шробхонаҳи қисмат ба ман расед

درد شرابخانه قسمت به من رسید

Шуд синаи чоки ҳамчуи садафи устихони ман

شد سینه چاک همچو صدف استخوان من

То қатрае зи абри мурувват ба ман расед

تا قطره ای ز ابر مروت به من رسید

Зон хандае ки бар рух ман кард рӯзгор

زان خنده ای که بر رخ من کرد روزگار

Пиндоштам ки субҳи қиёмат ба ман расед

پنداشتم که صبح قیامت به من رسید

Сайёд бекамӣн ба шикорӣ наме расад

صیاد بی کمین به شکاری نمی رسد

Ин файзҳо зи гӯшаи азлат ба ман расед

این فیضها ز گوشه عزلت به من رسید

Чун чашми ёр аз нафасами гирд серума хост

چون چشم یار از نفسم گرد سرمه خاست

То гӯшае зи олами ваҳшат ба ман расед

تا گوشه ای ز عالم وحشت به من رسید

Маҷнӯни ғубори домани саҳрои ғайб буд

مجنون غبار دامن صحرای غیب بود

Рӯзӣ ки дарди вдоғи муҳаббат ба ман расед

روزی که درد وداغ محبت به من رسید

Аз заҳр сабз шуд прўболм чу тӯтӣон

از زهر سبز شد پروبالم چو طوطیان

То гирди корвони ҳаловат ба ман расед

تا گرد کاروان حلاوت به من رسید

Ҳар ншأаҳ эй ки дар ҷгрхм захира дошт

هر نشأه ای که در جگرخم ذخیره داشت

Як коса кард ишқи чўнўбт ба ман расед

یک کاسه کرد عشق چونوبت به من رسید

Ин хӯшаҳои гавҳари сероби ҳамчуи ток

این خوشه های گوهر سیراب همچو تاک

Соиби зи файзи ашки надомат ба ман расед

صائب ز فیض اشک ندامت به من رسید