Аз баҳри файзи қисмати дигар ба ман расед

از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید

Бурданди дигарон кафи вънбрбаҳ ман расед

بردند دیگران کف وعنبربه من رسید

Меҳри қабул бар варақ ман зад осмон

مهر قبول بر ورق من زد آسمان

Ин доғи ҳамчуи лолаи аҳмар ба ман расед

این داغ همچو لاله احمر به من رسید

Ҳар ншأаҳ эй ки дар ҷигари хам захира дошт

هر نشأه ای که در جگر خم ذخیره داشت

Як коса кард ишқ чу соғар ба ман расед

یک کاسه کرد عشق چو ساغر به من رسید

Рӯзӣ ки шуд муҳӣти карам остин фишон

روزی که شد محیط کرم آستین فشان

Чандини ҳазор домани гавҳар ба ман расед

چندین هزار دامن گوهر به من رسید

Дар юза фурӯғ накардам зи меҳри вмоаҳ

در یوزه فروغ نکردم ز مهر وماه

Ин равшании зи олами дигрбаҳ ман расед

این روشنی ز عالم دیگربه من رسید

Умрӣ ба шиша кард марои хушкии хумор

عمری به شیشه کرد مرا خشکی خمار

То соғарии зи бодаи аҳмрбаҳ ман расед

تا ساغری ز باده احمربه من رسید

Аз заҳр сабз шуд прўболм чу тӯтӣон

از زهر سبز شد پروبالم چو طوطیان

То гардӣ аз ҳаловати шукр ба ман расед

تا گردی از حلاوت شکر به من رسید

Ҷон дар тан шикор кунад шасти поки ман

جان در تن شکار کند شست پاک من

Фарбеҳ шуд он шикор ки лоғар ба ман расед

فربه شد آن شکار که لاغر به من رسید

Миннати худоиро ки суханҳои обдор

منت خدای را که سخنهای آبدار

Соиби зи файзи соқии кавсар ба ман расед

صائب ز فیض ساقی کوثر به من رسید