Субҳи шукуфа аз уфуқи шох сар кашид

صبح شکوفه از افق شاخ سر کشید

Ҷӯши баҳори риштаи зи ақд гуҳар кашид

جوش بهار رشته ز عقد گهر کشید

То парда бар гирифт зи рухсори доғи ман

تا پرده بر گرفت ز رخسار داغ من

Худро зи шарми лола ба кӯҳ вкмр кашид

خود را ز شرم لاله به کوه وکمر کشید

Аз васли баҳраи тавбаи қадар ҳиҷоб туаст

از وصل بهره توبه قدر حجاب توست

Он чиди гули зи боғ ки сари зер пар кашид

آن چید گل ز باغ که سر زیر پر کشید

Гӣрандатар з чнгл бозаст хӯни ман

گیرنده تر ز چنگل بازست خون من

Натавон ба зӯр аз раги ман нештар кашид

نتوان به زور از رگ من نیشتر کشید

Фардои сабктар аз пули маҳшар гузар кунад

فردا سبکتر از پل محشر گذر کند

ӣнҷо касе ки бори ситам бештар кашид

اینجا کسی که بار ستم بیشتر کشید

Дар васли азуи таваққуъ мактуб ме кунам

در وصل ازو توقع مکتوب می کنم

Битоқтии маро ба диёр дигар кашид

بیطاقتی مرا به دیار دگر کشید

Майдони теғи бозӣ барқаст рӯзгор

میدان تیغ بازی برق است روزگار

Бечораи донае ки сар аз хок баркашид

بیچاره دانه ای که سر از خاک برکشید

Аз гӯшмоли ҳодиса меҳнат наме кашад

از گوشمال حادثه محنت نمی کشد

Дар тифлии он писар ки ҷафоӣ падар кашид

در طفلی آن پسر که جفای پدر کشید

Гавҳар ба санги воби Хизрро хок дод

گوهر به سنگ وآب خضر را خاک داد

Он мефуруш хом ки майро ба зар кашид

آن میفروش خام که می را به زر کشید

Умеди соиб аз ҳамаи кас чун бурӣда шуд

امید صائب از همه کس چون بریده شد

Шамшери оҳро зи ниёам ҷигар кашид

شمشیر آه را ز نیام جگر کشید