Ҳар парда ки аз чеҳра мақсӯд барофтод

هر پرده که از چهره مقصود برافتاد

Шуд барқи ҷҳонсўзи вмро дар ҷигар афтод

شد برق جهانسوز ومرا در جگر افتاد

Чун кунҷи лаби вгўшаҳ чашмаст диловез

چون کنج لب وگوشه چشم است دلاویز

Ҳар чанд ки малики дили мо мухтасар афтод

هر چند که ملک دل ما مختصر افتاد

Омодаи печу хам бисёр шӯ эй дил

آماده پیچ و خم بسیار شو ای دل

Каз зулфи марои кор ба мӯӣ камар афтод

کز زلف مرا کار به موی کمر افتاد

Кӯи ҳавсила дидану кӯи чашми тамошо

کو حوصلهٔ دیدن و کو چشم تماشا

Гирам ки ниқоб аз гул рӯй ту барофтод

گیرم که نقاب از گل روی تو برافتاد

Андешаи маъшӯқи нигаҳбон хаёл аст

اندیشه معشوق نگهبان خیال است

Ошиқи натавонад ба хаёл дигар афтод

عاشق نتواند به خیال دگر افتاد

Бо файзи саҳаргоҳи дили танг чаҳ созад

با فیض سحرگاه دل تنگ چه سازد

Раҳмаст ба мӯрӣ ки ба танги шкроФтод

رحم است به موری که به تنگ شکرافتاد

Зоҳид ки гузашт аз сари дунёи паии фирдавс

زاهد که گذشت از سر دنیا پی فردوس

Мискини зи ҳавоӣ ба ҳавоӣ дигар афтод

مسکین ز هوایی به هوایی دگر افتاد

Чун ғунча маҳоласт ки дилтанг бимонад

چون غنچه محال است که دلتنگ بماند

Кори дили ҳаркас ки ба оҳ саҳар афтод

کار دل هرکس که به آه سحر افتاد

Якборагӣ афтод кулоҳи хирад аз сар

یکبارگی افتاد کلاه خرد از سر

Рӯзӣ ки ба болои ту моро назар афтод

روزی که به بالای تو ما را نظر افتاد

Дар ғунчаи дили хурдаи ҷон парда нишин шуд

در غنچه دل خرده جان پرده نشین شد

Дар синаи збси доғи ту бар икдгр афтод

در سینه زبس داغ تو بر یکدگر افتاد

Аз лиззати дидор хабардор нагардад

از لذت دیدار خبردار نگردد

Чашмӣ ки чу ойӣнаи парешон назар афтод

چشمی که چو آیینه پریشان نظر افتاد

Аз сина барояд дили пари обилаи соиб

از سینه برآید دل پر آبله صائب

Дар баҳр намонад чу садафи хуш гуҳар афтод

در بحر نماند چو صدف خوش گهر افتاد