Дар машраби ман субҳ чаҳ гӯям чаҳ асар дод

در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد

Ин шери марои ғӯта ба дарёӣ шукр дод

این شیر مرا غوطه به دریای شکر داد

Аз рафтан чун надаҳум пушт ба девор

از رفتن چون ندهم پشت به دیوار

Осӯда шуд аз санги дарахтӣ ки самар дод

آسوده شد از سنگ درختی که ثمر داد

Шӯрида наме хост агар ишқи ҷаҳон ро

شوریده نمی خواست اگر عشق جهان را

Дар кӯчаи вбозори марои баҳр чаҳ сар дод

در کوچه وبازار مرا بهر چه سر داد

Ҳрмўрсмндӣаст камари бастаи дарин дашт

هرمورسمندی است کمر بسته درین دشت

Зон ҳасани глўсўз ки лаълат ба шукр дод

زان حسن گلوسوز که لعلت به شکر داد

То ҳаст наме дар қадаҳи обилаи дил

تا هست نمی در قدح آبله دل

Натавон чу садафи оби рухи худ ба гуҳар дод

نتوان چو صدف آب رخ خود به گهر داد

То марди гирифтор Нитсаатон вуҷӯдаст

تا مرد گرفتار نیستان وجودست

Чун неи натавонади зи мақомот хабар дод

چون نی نتواند ز مقامات خبر داد

Аз ҳасрати ҳамдарди бҷон омада будам

از حسرت همدرد بجان آمده بودم

Он наргиси бемори марои ҷон дигар дод

آن نرگس بیمار مرا جان دگر داد

Бар шуълаи битобии дил ҳар ки савораст

بر شعله بیتابی دل هر که سوارست

Майдони фано тарҳ тавонад ба шарар дод

میدان فنا طرح تواند به شرر داد

Чун хурдаи ман сарф меноб нагардад

چون خرده من صرف می ناب نگردد

Муфлис нашавад ҳар ки зари хеш ба зар дод

مفلس نشود هر که زر خویش به زر داد

Ҳар тоб ки аз зулфи ту машшота бурун кард

هر تاب که از زلف تو مشاطه برون کرد

Чун номаи печида ба он мӯӣ камар дод

چون نامه پیچیده به آن موی کمر داد

Тин он ғазал мирФсиҳӣаст ки фармуд

تین آن غزل میرفصیحی است که فرمود

Беди чамани мо гули хуршед самар дод

بید چمن ما گل خورشید ثمر داد